معذرت خواهی آیة الله بروجردی را ابلاغ کردم ، و شنیده بودم که بعضی از افراد وسوسه کرده بودند و به این مرد محترم گفته بودند : تعمدی در کار بوده که به تو توهین شود و ترا از در خانه برگردانند . من به آن مرد محترم گفتم : آیة الله بروجردی می‌خواستند به دیدن شما بیایند و چون مطلع شدند که شما حرکت کردید معذرتخواهی کردند . آن مرد جمله‌ای گفت که برای من جالب بود . گفت : " نه تنها به من‌ یک ذره بر نخورد ، بلکه خیلی هم خوشحال شدم ، زیرا ما اروپائیها را می‌ستاییم که مردمی صریح هستند ورود رواسیهای بیجا ندارند . من که قبلا از ایشان وقت نگرفته بودم ، غفلت کرده در وقت نامناسبی رفته بودم . من از صراحت این مرد خوشم آمد که گفت حالا من کار دارم . آیا این بهتر بود یا اینکه با ناراحتی مرا می‌پذیرفت و دائما در دلش ناراحت بود و با خود می‌گفت این بلا چه بود که بر من نازل شد ، وقت مرا گرفت و درس مرا خراب کرد ؟ ! من بسیار خوشحال شدم که در کمال صراحت و رک گوئی مرا نپذیرفت . چقدر خوبست مرجع مسلمین اینطور صریح باشد " . برگردیم به تفسیر آیات : در آیه بعد می‌فرماید : " « لیس علیکم جناح‌ ان تدخلوا بیوتا غیر مسکونة فیها متاع لکم »" . در این آیه استثناء قائل شده است . مفاد آیه اینست که دستوری که درباره کسب اذن داده شد مخصوص خانه‌های مسکونی است ، یعنی مخصوص جاهائی است که محل زندگانی‌ خصوصی افراد است و جنبه خلوتگاه دارد ، اما جاهائی که اینطور نیست و رفت و آمد در آنجا عمومی است ، این حکم را ندارد و لو آنکه متعلق به‌ دیگران