خود زن در آن حالت احساس شرم و نقص می‌کرده خود را مخفی می‌ساخته است . قبلا از ویل دورانت نقل کرده‌ایم که گفت : " پس از داریوش مقام زن مخصوصا در میان طبقه ثروتمندان تنزل پیدا کرد . زنان فقیر چون برای کار کردن ناچار از آمد و شد در میان مردم بودند آزادی خود را حفظ کردند . ولی در مورد زنان دیگر گوشه نشینی زمان حیض که‌ برایشان واجب بود رفته رفته امتداد پیدا کرد و سراسر زندگانی اجتماعی‌ ایشان را فرا گرفت " . و هم او می‌گوید : " نخستین مرتبه که زن حیا و شرم را احساس کرد آن وقت بود که فهمید در هنگام حیض نزدیک شدن او با مرد ممنوع است " . درباره اینکه زن ابتدا در خود احساس نقص می‌کرده است و سبب شده که‌ همه خود او و هم مرد ، او را موجود پست بشمارد ، سخنان زیادی گفته شده‌ است . خواه آن سخنان درست باشد و خواه نادرست ، با فلسفه اسلام درباره‌ زن و پوشیدگی زن رابطه‌ای ندارد . اسلام نه حیض را موجب پستی و حقارت زن‌ می‌داند و نه پوشیدگی را به خاطر پستی و حقارت زن عنوان کرده است ، بلکه‌ منظورهای دیگری داشته است ، چنانکه بعدا خواهیم گفت .