" الجلباب خمار المرأه الذی یغطی رأسها و وجهها اذا خرجت لحاجة . یعنی جلباب عبارت است از روسری ای که در موقع خروج از منزل به کار برده می‌شود و سر و صورت را با آن می‌پوشانند " . ولی ضمن تفسیر آیه می‌گوید : " ای قل لهولاء فلیسترن موضع الجیب بالجلباب و هو الملائة التی تشتمل‌ بها المرأه یعنی مقصود اینست که با روپوشی که زن به خود می‌گیرد محل‌ گریبان را بپوشاند " . بعد می‌گوید : " و گفته شده است که جلباب همان چارقد است و مقصود آیه اینست که‌ زنان آزاد در وقت بیرون رفتن پیشانیها و سرها را بپوشانند " . چنانکه ملاحظه می‌فرمائید معنی جلباب از نظر مفسران چندان روشن نیست . آنچه صحیحتر به نظر می‌رسد اینست که در اصل لغت ، کلمه جلباب شامل هر جامه وسیع می‌شده است ، ولی غالبا در مورد روسریهائی که از چارقد بزرگتر و از ردا کوچکتر بوده است به کار می‌رفته است . ضمنا معلوم می‌شود دو نوع‌ روسری برای زنان معمول بوده است : یک نوع روسریهای کوچک که آنها را خمار یا مقنعه می‌نامیده‌اند و معمولا در داخل خانه از آنها استفاده‌ می‌کرده‌اند . نوع دیگر روسریهای بزرگ که مخصوص خارج منزل بوده است . این معنی با روایاتی که در آنها لفظ جلباب ذکر شده است نیز سازگار است‌ ، مانند روایت عبیدالله حلبی که در تفسیر آیه ٦١ سوره نور نقل کردیم . مضمونش این بود که در مورد زنان سالخورده جایز است خمار و جلباب را کنار بگذارند و نگاه به موی آنها مانعی ندارد . از این جمله فهمیده می‌شود که