مساله حجاب - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٢٩

می‌گفت : اگر اختیار با من بود ، چشمی شما را نمی‌دید . یک روز بر آنان‌ گذشت و گفت آخر شما با سایر زنان فرق دارید همچنانکه شوهر شما با سایر مردان فرق دارد . بهتر است به پرده در شوید . زینب همسر رسول خدا گفت‌ : پسر خطاب ! وحی در خانه ما نازل می‌شود و آنگاه تو نسبت به ما غیرت‌ می‌ورزی و تکلیف معین می‌کنی ؟ ! " .
در سنن ابن ماجه " باب ماجاء فی البکاء علی المیت " حدیث شماره‌ ١٥٨٧ می‌نویسد : " رسول خدا در تشییع جنازه‌ای شرکت کرد . زنی از کسان متوفی شرکت‌ کرده بود . عمر بر آن زن نهیب زد . رسول خدا فرمود : ولش کن ای عمر ! چشم گریان و دل داغدار و عهد قریب است " .
از اینگونه جریانها در تاریخ زندگی عمر زیاد یافت می‌شود . حتی نقل‌ کرده‌اند که : " عاتکه ، همسر عمر ، دائما با او برای رفتن به مسجد در کشمکش بود .
عمر نمی‌خواست او شرکت کند اما او اصرار داشت شرکت کند . عاتکه‌ نمی‌خواست نهی شوهرش را تمرد کند ، عمر هم نمی‌خواست نهی صریح کند ، دلش می‌خواست وقتی که در مقابل تقاضای عاتکه سکوت می‌کند ، عاتکه به‌ مسجد نرود . این بود که در مقابل درخواست عاتکه سکوت می‌کرد و لب از لب نمی‌جنبانید . اما عاتکه می‌گفت به خدا قسم مادامی که صریحا نهی نکنی‌ خواهم رفت و می‌رفت " [١] .
در صحیح بخاری از ابن عباس نقل می‌کند که گفت : " سخت مایل بودم فرصت مناسبی به چنگ آورم و از عمر بپرسم آن دو زن‌ که در قرآن درباره آنان آمده است : " « ان تتوبا الی الله فقد صغت‌ قلوبکما »" [٢] کیانند ؟ تا آنکه در سفر حج همراه او شدم . یک روز