مساله حجاب - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٤٥
صاحب مجمع البیان که از لحاظ شکافتن معانی لغتها در میان مفسران بی نظیر و در میان غیر مفسران کم نظیر است در ذیل آیه ١٤ سوره احزاب آنجا که لغت را معنی میکند میگوید : " و العوره کل شیء یتخوف منه فی ثغر او حرب . و مکان معور و دار معوره اذا لم تکن حریزه " یعنی عورت به هر چیز آسیبپذیر که مورد نگرانی است گفته میشود ، از قبیل نقاط سرحدی و یا یک امر مربوط به جنگ . مکان معور و خانه معور یعنی خانهای که استحکام ندارد و آسیبپذیر است . پس معلوم میشود این تعبیر فقهی مشتمل بر نوعی تحقیر نمیباشد . به زن از آن جهت " عورت " گفته میشود که مانند خانهای بیحصار است و آسیب پذیر میباشد و باید در حصار پوشش قرار گیرد . اکنون برویم بر سر نقل اقوال فقهاء . علامه در تذکره الفقهاء ، کتاب الصلاه میفرماید : " جمیع بدن زن عورت است جز چهره ، به اجماع جمیع علماء در جمیع شهرها ، جز ابوبکر بن عبدالرحمن بن هشام که تمام بدن زن را عورت دانسته است و سخن او به حکم اجماع مردود است . از نظر علماء ما ( شیعه ) دو دست تا مچ نیز مانند چهره است و عورت نیست . مالک بن انس و شافعی و اوزاعی و سفیان ثوری در این جهت با علماء شیعه هم عقیدهاند زیرا ابن عباس در تفسیر سخن خدا : " « و لا یبدین زینتهن الا ما ظهر منها »" وجه و کفین را توأما جزء استثناء شمرده است . اما به عقیده احمد حنبل و داود ظاهری کفین باید پوشیده شود . و سخن ابن عباس کافی است در رد سخن آنها " . علامه بعد سخن خود را درباره قدمین ادامه میدهد که آیا