جلوه‌گری‌ها ، دلیری‌ها ، و خودنمائی‌های زن همه برای جلب نظر مرد است . زن‌ آنقدر که می‌خواهد مرد را عاشق دلخسته خویش کند طالب وصال و لذت جنسی‌ نیست . اگر زن نمی‌خواهد که شوهرش با زنان دیگر آمیزش داشته باشد به‌ این جهت است که می‌خواهد مقام معشوق بودن و مطلوب بودن را خاص خود کند . ولی در مرد چنین احساسی وجود ندارد . اینگونه انحصار طلبی در سرشت مرد نیست . لهذا اگر مانع آمیزش زنش با مردان دیگر است ، ریشه‌اش همان‌ حراست و نگهبانی نسل است . زن را با ثروت هم نباید قیاس کرد . ثروت با مصرف کردن از بین می‌رود و لذا مورد تنازع و کشمکش واقع می‌شود و حس انحصار طلبی بشر جلو استفاده‌ دیگران را می‌گیرد . ولی کامجوئی جنسی یک نفر مانع استفاده دیگران نیست‌ . در اینجا مسأله انبار کردن و احتکار مطرح نیست . انسان این حالت را دارد که هر چه بیشتر در گرداب شهوات شخصی فرو رود و عفاف و تقوا و اراده اخلاقی را از کف بدهد ، احساس " غیرت " در وجودش ناتوان می‌گردد . شهوت پرستان از اینکه همسران آنها مورد استفاده‌های دیگران قرار بگیرند رنج نمی‌برند و احیانا لذت می‌برند و از چنین کارهائی دفاع می‌کنند . برعکس ، افرادی که با خودخواهیها و شهوات‌ نفسانی مبارزه می‌کنند و ریشه‌های حرص و آز و طمع و ماده پرستی را در وجود خود نابود می‌کنند و به تمام معنی " انسان " و " انساندوست " می‌گردند و خود را وقف خدمت به خلق می‌کنند و حس خدمت به نوع در آنان بیدار می‌شود ، چنین اشخاصی