استثمار می‌کرده‌اند . علائق عاطفی والدین و فرزندان همواره مانع چنین چیزی‌ بوده است . علائق زوجین به یکدیگر ، حتی در اجتماعات گذشته بیشتر عاطفی‌ و عشقی بوده و زن با نیروی جاذبه و جمال خود بر قلب مرد حکومت کرده او را در خدمت خود گرفته است . مرد به میل و رغبت خود نان آور زن شده و راضی شده او با خیال راحت به خود برسد و مایه تسکین قلب و ارضای عاطفه‌ عشقی او باشد ، همچنانکه با میل و رغبت خود ، زن را در پشت جبهه جنگ‌ برده خود به وظیفه سربازی و فداکاری و دفاع از زن و فرزند قیام کرده است‌ . در عین حال انکار نمی‌کنیم که مرد در گذشته هم به زن ظلم کرده و هم به‌ فرزند ، و از هر دوی اینها بهره‌کشی اقتصادی کرده است ، همچنانکه به خود نیز ستم کرده است . مرد به علت جهالت و تعصبهای بیجا ( نه به قصد استثمار و بهره‌کشی ) هم به خود ظلم کرده هم به زن و فرزند . مرد در گذشته‌ از لحاظ اقتصادی هم در خدمت زن بوده هم از او بهره‌کشی اقتصادی کرده است‌ . هر وقت طبیعت مرد به سوی خشونت گرائیده عشق و عاطفه در وجودش ضعیف‌ شده ، از زن به صورت یک ابزار اقتصادی استفاده کرده است . ولی این را به صورت یک اصل کلی حاکم بر تمام جوامع ما قبل [ قرن ] نوزدهم نمی‌توان‌ ذکر کرد . تجاوز به حقوق واقعی زن ، استثمار زن ، خشونت نسبت به او منحصر به ما قبل قرن ١٩ نیست . در قرن نوزدهم و بیستم حقوق واقعی زن کمتر از گذشته‌ پایمال نشده است . منتها چنانکه می‌دانیم از مشخصات این قرن اینست که‌ روی مقاصد استثمارگرانه