مسلما علت دستور پوشش در اسلام عدم امنیت نبوده است . لااقل علت‌ منحصر و اساسی ، عدم امنیت نبوده است ، زیرا این امر نه در آثار اسلامی‌ به عنوان علت پوشش معرفی شده است و نه چنین چیزی با تاریخ تطبیق می‌کند . در میان اعراب جاهلیت پوشش نبود و در عین حال امنیت فردی به واسطه‌ زندگی خاص قبیله‌ای و بدوی وجود داشت . یعنی در همان وقت که در ایران‌ ناامنی فردی و تجاوز به ناموسی به حد اعلی وجود داشت و پوشش هم بود ، در عربستان ، اینگونه تجاوز بین افراد قبائل وجود نداشت . امنیتی که در زندگی قبیله‌ای وجود نداشت امنیت اجتماعی یعنی امنیت‌ گروهی بود و اینگونه عدم امنیت‌ها را پوشش نمی‌تواند چاره نماید . به این‌ معنی که قبیله‌ای به قبیله دیگر شبیخون می‌زد . در این شبیخونها که به‌ وسیله قبیله بیگانه انجام می‌شد همه چیز دستخوش غارت می‌گردید ، هم مرد اسیر می‌شد و هم زن ، پوشش زن برای او امنیت نمی‌آورد . زندگی اعراب جاهلیت با همه تفاوت عظیم و فاحشی که با زندگی صنعتی و ماشینی عصر ما داشته ، از این جهت مانند عصر ما بوده یعنی فحشا و زنا حتی در مورد زنان شوهردار فراوان بوده است . ولی به خاطر یک نوع‌ دموکراسی و نبودن حکومت استبدادی ، کسی زن کسی را به زور از خانه‌اش‌ بیرون نمی‌کشید . با این تفاوت که نوعی عدم امنیت فردی در زندگی ماشینی‌ امروز هست که در آن عصر نبود . پوشش ، برای جلوگیری از تجاوز کسانی است که در یک