سبب انحراف مردم از آن حقیقت بشود نباید گفت ، زیرا گفتن برای ارشاد مردم به حقیقت است نه برای اینکه وسیله دور شدن از حقیقت بشود . البته‌ کتمان حقایق حرام است . قرآن کریم می‌فرماید : " « ان الذین یکتمون ما انزلنا من البینات و الهدی من بعد ما بیناه للناس فی الکتاب اولئک‌ یلعنهم الله و یلعنهم اللاعنون »" [١] یعنی " کسانی که حقایق فرود آمده از جانب ما را پس از آنکه ما گفته و بیان کرده‌ایم کتمان می‌کنند خدا و هر لعنت کننده‌ای آنان را لعنت می‌کند " .
لحن آیه فوق العاده شدید است . قرآن کریم در کمتر موضوعی به اندازه‌ این موضوع با چنین لحن شدید و خشمناکی سخن گفته است .
در عین حال من معتقدم مقصود اینست که مردم حقایق را به خاطر منافع خود کتمان نکنند ، ولی اینکه حقیقت را به خاطر خود حقیقت ( و البته در شرائط محدود و موقت و معینی برای فرار از سوء استفاده ) اظهار نکنیم‌ مشمول این آیه نیست . به عبارت دیگر دروغ گفتن حرام است اما راست‌ گفتن همیشه واجب نیست یعنی احیانا در مواردی باید سکوت کرد .
من معتقدم اینگونه مصلحت اندیشی‌ها اگر بر مبنای مصالح واقعی حقایق‌ باشد نه بر مبنای حفظ منافع افراد و اشخاص و اصناف و طبقات ، مانعی‌ ندارد .
اما سخن در اینست که مصلحت اندیشی‌هائی از قبیل فتوا

[١] سوره بقره ، آیه . ١٥٩