بدن زن جز چهره و دو دست " عورت " است . ممکن است این تعبیر در نظر بعضی‌ها زننده جلوه کند روی این جهت که بگویند : " عورت " یعنی یک‌ چیز زشت و مستقبح . آیا از نظر فقه اسلامی بدن زن جز چهره و دو دست یک‌ چیز زشت و مستقبح است ؟ ! پاسخ اینست که کلمه " عورت " به معنی یک چیز زشت و قبیح نیست .
لهذا به هر امر زشت و قبیحی " عورت " گفته نمی‌شود و متقابلا کلمه " عورت " در مواردی به کار برده می‌شود که هیچگونه مفهوم قبح و زشتی ندارد .
مثلا در قرآن کریم ، در داستان غزوه احزاب که اشاره به بهانه جوئی برخی‌ ضعیف الایمان‌ها می‌کند می‌فرماید : " « و یستأذن فریق منهم النبی و یقولون‌ ان بیوتنا عوره و ما هی بعوره ان یریدون الا فرارا » " [١] یعنی یک‌ دسته از آنان از پیغمبر اجازه مراجعت می‌خواهند و می‌گویند خانه‌هامان بی‌ حفاظ است ، حصار کافی ندارد و حال آنکه خانه‌هایشان بی حفاظ نیست ، جز فرار قصدی ندارند .
در اینجا کلمه " عورت " در مورد خانه به اعتبار بی حفاظ بودن آن به‌ کار رفته است و بدیهی است که هیچگونه مفهوم قبح و زشتی در اینجا وجود ندارد . در آیه ٥٩ سوره نور که قبلا تفسیر شد ، سه وقت خلوت : قبل از نماز صبح ، نیمروز ، بعد از عشاء ، به اعتبار اینکه افراد در اینوقت‌ لباسها را از تن بیرون می‌آورند و حفاظی ندارند به نام " سه عورت " خوانده شده است .

١ سوره احزاب ، آیه . ١٤