مساله حجاب - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢١٨

غیر خواستگار اگر به منظور تلذذ نخواهد نگاه کند ، نظرش آلی خواهد بود نه استقلالی . ما فرق بین این دو نوع نظر را در تفسیر آیه ٣١ سوره نور بیان کردیم و خلاصه اینست : کسی که قصد خواستگاری ندارد ، نباید با چشمان‌ خیره و نگاههای خریداری ، زن را ورانداز کند و این منافات ندارد که نظر به چهره زن به طور آلی یعنی به اندازه‌ای که لازمه مخاطبه است جایز باشد .
و ثانیا در مورد نگاهی که مقدمه خواستگاری است ، چنانکه روایات دیگر دلالت دارد و فقهاء هم فتوا می‌دهند ، جواز نظر اختصاص به چهره و دو دست‌ ندارد بلکه نسبت به مطلق زیبائیهای زن نیز جایز است از باب نمونه دو روایت را ذکر می‌کنیم : ١ - « عبدالله بن سنان : قال : قلت لابی‌عبدالله علیه السلام : الرجل‌ یرید ان یتزوج المرأه / فینظر الی شعرها ؟ فقال : نعم ، انما یرید ان‌ یشتریها باغلی الثمن » [١] .
عبدالله بن سنان می‌گوید : از حضرت صادق علیه السلام پرسیدم وقتی شخص‌ اراده دارد با زنی ازدواج کند آیا جایز است به موی او نگاه کند ؟ فرمود : آری زیرا به گرانبهاترین قیمت ، خریدار اوست .
یعنی آنچه انسان در زندگی زناشوئی مایه می‌گذارد از هر چیز گرانبهاتر است . واضح است که مراد مهریه نیست ، زیرا ارزش پول مهریه ، گرانبهاترین قیمت نیست ، بلکه مقصود اینست