وجه و کفین ، مفروغ عنه و مسلم فرض شده است . و ما ذیلا چند نمونه از این موارد را ذکر می‌کنیم : الف - در مورد حرمت نظر به خواهر زن : صحیح « البزنطی عن الرضا علیه السلام قال : سألته عن الرجل یحل له ان‌ ینظر الی شعر اخت امرأته ؟ فقال : لا الا ان تکون من القواعد . قلت له : اخت امرأته و الغریبة سواء ؟ قال : نعم ، قلت : فمالی من النظر الیه‌ منها ؟ فقال : شعرها و ذراعها » [١] .
ترجمه : احمد بن ابی‌نصر بزنطی - که از اصحاب عالیقدر حضرت رضا علیه‌ السلام است - می‌گوید از حضرت رضا سؤال کردم آیا برای مرد جایز است که‌ به موی خواهر زنش نگاه کند ؟ فرمود نه ، مگر اینکه از زنان سالخورده‌ باشد . گفتم پس خواهر زن و بیگانه یکی است ؟ فرمود بلی . گفتم ( در مورد سالخورده ) چقدر برای من جایز است نگاه کنم ؟ فرمود به موی او و ذراع ( از انگشت تا آرنج ) او می‌توانی نگاه کنی .
ملاحظه می‌فرمائید که هم در سؤال اول روایت ، و هم در آخرین جواب امام‌ علیه السلام آنچه ذکر شده است " مو " است نه " رو " . به خوبی روشن‌ است که مستثنی بودن چهره ، نزد طرفین مسلم بوده است . و هرگز نمی‌شود احتمال داد که مثلا در مورد زنان سالخورده نگاه به مو و ذراع جایز باشد و نگاه به صورت جایز نباشد ، در حالی که در جواب سؤال از مقداری که نظر به آن جایز است ، چهره ذکر نشده است .

[١] وسائل جلد ٣ ، صفحه . ٢٥