اگر بگوئیم پوشش وجه و کفین لازم نیست و مرد هم در صورتی که نظر ریبه‌ و تلذذ نداشته باشد می‌تواند به وجه و کفین نگاه کند ، نتیجه اینست که‌ مانعی ندارد . و الا جایز نیست . خلاصه اینکه وجه و کفین ، مرز محبوسیت و عدم محبوسیت زن است ، و ایرادهائی که مخالفین پوشش می‌گیرند ، در صورتی است که حجاب وجه و کفین‌ را لازم بدانیم . ولی اگر پوشیدن وجه و کفین را واجب ندانیم ، در پوشش‌ سایر قسمتهای بدن هیچگونه اشکالتراشی نمی‌توان کرد ، بلکه اشکال برطرف‌ مخالف وارد است . اگر زن ، مرض نداشته باشد و نخواهد لخت بیرون بیاید ، پوشیدن یک‌ لباس ساده که تمام بدن و سر ، جز چهره و دو دست تا مچ را بپوشاند ، مانع هیچ فعالیت بیرونی نخواهد بود . بلکه برعکس ، تبرج و خودنمائی و پوشیدن لباسهای تنگ و مدهای رنگارنگ است که زن را به صورت موجودی‌ مهمل و غیر فعال در می‌آورد که باید تمام وقتش را مصرف حفظ پزیسیون خود کند . ما به زودی توضیح خواهیم داد و قبلا نیز از قدمای مفسرین نقل کردیم‌ که استثناء وجه و کفین ، به منظور رفع حرج و امکان دادن به فعالیت زن‌ است ، و به همین ملاک است که اسلام آن را واجب نشمرده است . اکنون دلائل موافق و مخالف را در مسأله ، تحقیق می‌کنیم .