٢ - مسأله " وجوب پوشش " را که وظیفه زن است از مسأله " حرمت‌ نظر بر زن " که مربوط به مرد است باید تفکیک کرد . ممکن است کسی قائل‌ شود به عدم وجوب پوشیدن وجه و کفین بر زن ، و در عین حال نظر بدهد به‌ حرمت نظر از جانب مرد . نباید پنداشت که بین این دو مسأله ملازمه است‌ . همچنانکه از لحاظ فقهی مسلم است که بر مرد واجب نیست سر خود را بپوشاند ولی این دلیل نمی‌شود که بر زن هم نگاه کردن به سر و بدن مرد جایز باشد . بلی ، اگر در مسأله نظر ، قائل به جواز شویم ، در مسأله پوشش هم باید قائل به عدم وجوب شویم ، زیرا بسیار مستبعد است که نظر مرد بر وجه و کفین زن جایز باشد ولی کشف وجه و کفین بر زن حرام باشد . بعدا نقل‌ خواهیم کرد که در میان ارباب فتوا در قدیم کسی را نمی‌توان یافت که قائل‌ به وجوب پوشیدن وجه و کفین باشد ولی هستند کسانی که نظر را حرام می‌دانند . ٣ - در مسأله جواز نظر ، تردیدی نیست که اگر نظر از روی " تلذذ " یا " ریبه " باشد حرام است . " تلذذ " یعنی لذت بردن ، و نگاه از روی تلذذ یعنی نگاه به قصد لذت‌ بردن باشد ، و اما " ریبه " یعنی نظر به خاطر تلذذ و چشم چرانی نیست ، ولی خصوصیت ناظر و منظور الیه مجموعا طوری است که خطرناک است و خوف‌ هست که لغزشی به دنبال نگاه کردن به وجود آید . این دو نوع نظر مطلقا حرام است ، حتی در مورد محارم . تنها موردی که‌ استثناء شده ، نظری است که مقدمه خواستگاری است