این روایات با نظر ابن عباس و ضحاک و عطا منطبق است نه با نظر ابن‌ مسعود که مدعی بوده است مقصود از زینت ظاهره جامه است . اساسا نظر ابن مسعود قابل توجیه نیست ، زیرا جامه‌ای که خود بخود آشکار است جامه رواست نه جامه زیر ، و در این صورت معنی ندارد که گفته شود زنان زینتهای خود را آشکار نکنند مگر جامه رو را . جامه رو قابل پوشاندن‌ نیست تا استثنا شود ، بر خلاف چیزهائی که در کلمات ابن عباس و ضحاک و عطا است و در روایات شیعه امامیه آمده است . اینها اموری است که قابل‌ این هست که دستور پوشانیدن یا نپوشانیدن آنها داده شود . به هر حال این روایات می‌فهماند که برای زن پوشانیدن چهره و دستها تا مچ واجب نیست ، حتی آشکار بودن آرایشهای عادی و معمولی که در این‌ قسمتها وجود دارد نظیر سرمه و خضاب که معمولا زن از آنها خالی نیست و پاک کردن آنها یک عمل فوق العاده به شمار می‌رود نیز مانعی ندارد . این مطلب را توضیح می‌دهیم که ما این مسأله را از نظر خودمان بیان‌ می‌کنیم و استنباط خودمان را ذکر می‌نمائیم ، و اما هر یک از آقایان و خانمها از هر کس که تقلید می‌کنند عملا باید تابع فتوای مرجع تقلید خودشان‌ باشند . آنچه ما می‌گوئیم با فتوای بعضی از مراجع تقلید تطبیق می‌کند و ممکن است با فتوای بعضی دیگر تطبیق نکند ( هر چند فتوای مخالفی وجود ندارد ، هر چه هست به اصطلاح احتیاط است نه فتوای صریح ) . غرض ما از این بحث این است که شما با متون اسلام از نزدیک آشنا شوید و به منطق‌