اما هوس ، سطحی و پخش کننده نیرو و متمایل به تنوع و هرزه صفت است . حاجتهای طبیعی بر دو قسم است : یک نوع حاجتهای محدود و سطحی است ، مثل خوردن ، خوابیدن . در این نوع از حاجتها همینکه ظرفیت غریزه اشباع و حاجت جسمانی مرتفع گردد ، رغبت انسان هم از بین می‌رود و حتی ممکن است‌ به تنفر و انزجار مبدل گردد . ولی یک نوع دیگر از نیازهای طبیعی ، عمیق‌ و دریا صفت و هیجان پذیر است مانند پول پرستی و جاه‌طلبی . غریزه جنسی دارای دو جنبه است . از نظر حرارت جسمی از نوع اول است‌ ولی از نظر تمایل روحی دو جنس به یکدیگر چنین نیست . برای روشن شدن ، مقایسه‌ای به عمل می‌آوریم : هر جامعه‌ای از لحاظ خوراک یک مقدار معین تقاضا دارد . یعنی اگر کشوری‌ مثلا بیست میلیون جمعیت داشته باشد مصرف خوراکی آنها معین است که کمتر از آن نباید باشد و زیادتر هم اگر باشد نمی‌توانند مصرف کنند ، فرضا اگر گندم زیاد داشته باشند به دریا می‌ریزند . درباره این جامعه اگر بپرسیم‌ مصرف خوراک آن در سال چقدر است ؟ جواب ، مقدار مشخصی خواهد بود . ولی‌ اگر درباره یک جامعه بپرسیم که از نظر علاقه افراد به پول چقدر احتیاج به‌ ثروت هست ؟ یعنی چقدر پول لازم دارد تا حس پول پرستی همه افراد آن را اشباع کند به طوری که اگر باز هم بخواهیم به آنها پول بدهیم بگویند دیگر سیر شده‌ایم ، میل نداریم و نمی‌توانیم بگیریم ؟ جواب اینست که این‌ خواست حدی نخواهد