١١١٧١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بنده هيچ غذايى نخورده است كه نزد خداوند ، محبوب تر از دستْ رنج او باشد. هر كس شب را با غذايى كه از عمل خويش به دست آورده است ، به سر برد ، آن شب را در حالى به سر بُرده كه آمرزيده است .

١١١٧٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ كس هرگز غذايى بهتر از دستْ رنج خويش نخورده است . [حتّى ]پيامبر خدا ، داوود عليه السلام ، از دستْ رنج خويش مى خورد .

١١١٧٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ يك از شما، در دنيا غذايى بهتر از دستْ رنج خويش نخورده است .

ب ـ غذايى كه مطابق ميل خانواده باشد

١١١٧٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مؤمن با ميل خانواده اش مى خورد؛ ولى منافق ، خانواده اش طبق ميل او مى خورند .

ج ـ غذايى كه آزار دهنده نباشد

١١١٧٥.السيرة النبويّة ، ابن هشام ـ به نقل از ابو ايّوب انصارى ـ: [ هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و آله تازه به مدينه آمده بود و مهمان ما بود] ما براى پيامبر خدا شام درست مى كرديم و نزد ايشان مى فرستاديم و هر گاه باقى مانده غذا را به ما بر مى گرداند ، من و اُمّ ايّوب از جايى كه دستِ ايشان خورده بود ، به قصد تبرّك مى خورديم . شبى شام ايشان را فرستاديم و پياز يا سير هم به آن زده بوديم . وقتى پيامبر خدا غذا را برگرداند ، اثرى از دستِ ايشان در آن نديديم . من با نگرانى نزد ايشان رفتم و گفتم : پدر و مادرم به فدايت ، اى پيامبر خدا! شامتان را برگردانديد؛ ولى من ، جاى دست شما را در آن نديدم ، در حالى كه قبلاً وقتى بر مى گردانديد ، من و امّ ايّوب به قصد تبرّك، از محلّ دست شما مى خورديم . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «ديدم بوى سير مى دهد ، و من هم كسى هستم كه [ با پروردگارم يا فرشتگان ]نجوا مى كنم ؛ [١] امّا شما آن را بخوريد» . ما خود ، آن غذا را خورديم و از آن پس ، ديگر براى ايشان از سير ، غذا تهيّه نكرديم .

[١] . ممكن است كلمه «اُناجى» در متن عربى ، مجهول خوانده شود . در اين صورت ، مقصود حديث ، آن است كه : مردم با من نجوا مى كنند و درِ گوشى حرف مى زنند و از اين رو ، ممكن است از بوى دهانم ناراحت شوند .