احاديث رسيده از پيشوايان درباره «وعده هاى غذا» ، به پنج دسته تقسيم مى شوند : ١ . آنچه با الهام گرفتن از قرآن در مورد چگونگى غذا خوردن بهشتيان ، به دو وعده غذا در صبح و شام ، توصيه نموده است ؛ ٢ . آنچه بر خوردن صبحانه و نهى از ترك آن ، تأكيد دارد ؛ ٣ . آنچه بر خوردن شام و نهى از ترك آن ، بويژه در افراد مُسن ، تأكيد نموده است ؛ ٤ . آنچه بر يك بار غذا خوردن در روز ، تأكيد دارد ؛ ٥ . آنچه به سه وعده غذا در دو روز ، توصيه نموده است . احاديث دسته اوّل ، دوم و سوم ، نه تنها تعارضى با يكديگر ندارند ، بلكه مؤيّد همديگرند ؛ زيرا دسته اوّل ، به دو وعده غذا خوردن در صبح و شام ، توصيه مى كند و دسته دوم و سوم ، تأكيد دارند كه صبحانه و شام نبايد ترك شوند . دسته چهارم هم با دسته هاى قبلى اش معارض نيست ؛ زيرا تصريح مى كند كه در روز ، يك وعده غذا كافى است و دسته هاى اوّل تا سوم به دو وعده در صبح و شام