١١٨٩٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به امام على عليه السلام ـ: اى على! شوخى مكن ، كه احترامت از بين مى رود و دروغ مگو ، كه نورانيّتت از ميان مى رود.

١١٨٩٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بنده به ايمان ناب نمى رسد، مگر آن گاه كه شوخى و دروغ را ترك كند و جدالگرى را رها سازد، هر چند حق با او باشد.

١١٨٩٦.الترغيب و الترهيب ـ به نقل از ابو الحسن كه از شركت كنندگان در پيمان: با پيامبر خدا نشسته بوديم كه مردى [ از جمع ما ]برخاست و رفت و كفش هايش را فراموش كرد [ ببرد ]. يك نفر ، آنها را برداشت و زير خود گذاشت. آن مرد برگشت و گفت: كفش هايم كو؟ كسانى كه آن جا نشسته بودند، گفتند: ما آنها را نديده ايم. مردى كه كفش ها را زير خود پنهان كرده بود، گفت: اين جاست. پيامبر خدا فرمود: «ترساندن مؤمن، چه معنا دارد؟!». مرد گفت: اى پيامبر خدا! به شوخى، اين كار را كردم. [پيامبر صلى الله عليه و آله ] دو يا سه بار فرمود: «ترساندن مؤمن، چه معنا دارد؟!».