حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٦٧
١١٦٢٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه برايش مصيبتى بزرگ پيش آيد و او مصيبتِ درگذشت مرا ياد كند ، مصيبتش بر وى آسان خواهد شد .
١١٦٢٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : به هر كه مصيبتى رسد ، مصيبت [درگذشتِ] مرا به ياد آورد ؛ زيرا آن، بزرگ ترين مصيبت است .
١١٦٢٤.امام صادق عليه السلام : هر گاه مصيبتى به تو رسيد ، مصيبت [رحلت] پيامبر خدا را به ياد بياور ؛ زيرا مردم ، هرگز مصيبتى چون مصيبت [رحلت] پيامبر خدا به خود نديده اند و هيچ گاه هم چنان مصيبتى نخواهند ديد .
٢١ / ١٠
تسليت دادن به سوگوار
١١٦٢٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه سوگوارى را تسليت دهد، اجرى همانند اجر او دارد.
١١٦٢٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه برادر مؤمن خود را در سوگى تسلّا دهد، خداوند عز و جل در روز قيامت، تن پوشى سبز رنگ و شادى آور، بر او مى پوشانَد.
١١٦٢٧.امام على عليه السلام : پيامبر صلى الله عليه و آله هر گاه تسليت مى داد، مى فرمود: «خداوند ، پاداشتان دهد و شما را مشمولِ رحمت خويش گردانَد!». و هر گاه تبريك مى گفت، مى فرمود: «خداوند به شما بركت دهد و مبارك گرداند!».
١١٦٢٨.مسكّن الفؤاد: وقتى پيامبر صلى الله عليه و آله درگذشت، اصحاب ، بر گِردش حلقه زدند و پيرامونش گريستند و همگى جمع شدند. مردى كه محاسنى جوگندمى داشت و تنومند و خوش سيما بود، وارد شد و جمعيت را شكافت و جلو آمد و گريست. آن گاه، رو به اصحاب پيامبر خدا كرد و گفت: «خداى را در هر سوگى، تسليتى است و براى هر از دست رفته اى، عوض مى دهد و براى هر رفته اى، جاى گزينى قرار مى دهد. پس به خداوند ، روى كنيد و به او بگراييد. و در هنگام بلا، به شما مى نگرد [كه آيا بى تابى مى كنيد يا شكيبايى] . پس مواظب باشيد؛ زيرا مصيبت ديده[ى واقعى]، كسى است كه [در برابر اندوهش] اجرى نصيبش نشود». اصحاب از يكديگر پرسيدند: اين مرد را مى شناسيد؟ على عليه السلام فرمود: «آرى . اين، برادر پيامبر خدا، خضر عليه السلام است».