١١٧٤٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آدمى، گاه سخنى مى گويد و قصد بدى ندارد، جز اين كه مردم را بخندانَد؛ [امّا با اين كارش] به اندازه اى دورتر از [فاصله زمين تا] آسمان، سقوط مى كند.

١١٧٤٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هان! گاه مى شود كه مردى از شما براى خنداندن مردم، سخنى مى گويد و بِدان سبب ، به مسافتى دورتر از [زمين تا] آسمان، سقوط مى كند. هان! گاه مى شود كه مردى از شما براى خنداندن دوستان خود، سخنى مى گويد و بِدان سبب، خداوند بر او خشم مى گيرد، به طورى كه تا به دوزخش نبرد، راضى نمى شود.

١١٧٤٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آدمى ، [گاه] چندان به بهشت نزديك مى شود كه به اندازه نيزه اى با آن، فاصله دارد. پس سخنى مى گويد و به فاصله اى دورتر از صنعا، از بهشتْ دور مى شود.