اين آداب ، عبارت اند از : الف ـ خوردن از جلوى خود ؛ ب ـ خوردن از اطراف غذايى كه براى همه آماده شده و بر نداشتن از وسط آن ؛ ج ـ نگاه نكردن به لقمه ديگران ؛ د ـ رعايت حقوق ديگران در آنچه بر سفره است ؛ ه ـ شروع توسّط صاحب غذا يا بهترين شخص حاضر بر سر سفره ؛ و ـ ادامه دادن به خوردن ، تا سير شدن همه كسانى كه بر سرِ سفره نشسته اند ؛ ز ـ بلند شدن از سر سفره ، قبل از برچيدن آن .

هشت . آداب پايان دادن غذا و برچيدن سفره

پايان غذا خوردن ، مانند آغاز آن ، آدابى دارد كه رعايت آنها براى سلامت جسم و جان ، سودمند است . اين آداب را مى توان به آدابِ : عرفانى ، اجتماعى و بهداشتى تقسيم كرد : الف ـ ادب عرفانى ، كه عبارت است از : سپاس گزارى از ولى نعمت حقيقى ـ كه خداوند متعال است ـ و دعا براى بركت يافتن روزى ؛ ب ـ ادب اجتماعى ، كه عبارت است از : يادآورى گرسنگان و مسئوليتى كه افراد سير در برابر آنان دارند و تلاش براى كاستن فقر و گرسنگى از جامعه در حدّ توان ؛ ج ـ ادب بهداشتى ، كه عبارت است از : شستن دست ها ، خلال كردن و مسواك زدن دندان ها ، تميز كردن آنچه از سفره ريخته ، قدرى استراحت بر پشت ، و نخوابيدن بلافاصله پس از خوردن غذا .

نُه . آداب خوردن گوشت و ميوه

خوردن گوشت و ميوه از منظر احاديث اسلامى ، آداب ويژه اى دارند كه اجمالاً