١١٢٨٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه خدمتكارِ يكى از شما برايش غذايى بپزد و آن را برايش بياورد ، بايد او را ـ كه دود و دَم آن غذا را تحمّل كرده است ـ ، با خود بنشانَد تا غذا بخورد ، و اگر غذا ناكافى [١] و اندك بود ، [دستِ كم،] يكى دو لقمه در دست وى بگذارد .

ه ـ اجتناب از تنها خوردن

١١٢٨٣.الكافى ـ به نقل از جابر بن عبد اللّه ـ: پيامبر خدا فرمود : «آيا به شما از بدترين مردانتان خبر دهم؟» . گفتيم : بگو ، اى پيامبر خدا! فرمود : «از جمله بدترين مردان شما ، كسى است كه تهمت زن و گستاخ و فحّاش و تنهاخور و خسيس باشد ، بنده اش را كتك بزند و عائله اش را سرْبارِ ديگرى بكند» .

١١٢٨٤.مكارم الأخلاق ـ در توصيف پيامبر خدا ـ: تا مى توانست، تنها غذا نمى خورْد . فرمود : «آيا شما را از بدترينتان آگاه نسازم؟» . گفتند : بگو . فرمود : «كسى كه تنها بخورد و برده اش را بزند و بخشش خويش را دريغ كند» .

١١٢٨٥.امام كاظم عليه السلام : پيامبر خدا ، سه كس را لعنت كرد : كسى كه توشه اش را تنها بخورَد ، كسى كه در اتاقى تنها بخوابد ، و كسى كه در بيابانْ تنها سفر كند .

١١٢٨٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بدترينِ مردم ، كسى است كه تنها بخورد و از بخشش ، دريغ كند و برده اش را بزند .

[١] . يعنى: اگر ميهمان يا نفرات غذاخور زياد بودند و غذا اندك بود ، يكى دو لقمه هم كه شده ، به خدمتكار بدهد .