١٢٠٢١.امام على عليه السلام ـ در وصيّت خود ، پيش از شهادت ـ: درباره يتيمان، از خدا بترسيد و مبادا يك روز ، سيرشان كنيد و يك روز ، گرسنه بمانند! مبادا كه با حضور شما ، آنان از بين بروند؛ زيرا از پيامبر خدا شنيدم كه مى فرمود: «هر كس يتيمى را سرپرستى كند تا آن كه بى نياز شود، خداوند عز و جل با اين كار، بهشت را بر او واجب مى گردانَد، همچنان كه آتش [دوزخ] را بر خورنده مال يتيم ، واجب ساخته است».

٤٧ / ٢

خوردن مال يتيم

قرآن

«در حقيقت، كسانى كه اموال يتيمان را به ستم مى خورند، جز اين نيست كه آتشى در شكم خود ، فرو مى بَرند و به زودى، در آتشى فروزان ، در مى آيند» .

حديث

١٢٠٢٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بدترين خوراك ها، به ناحق خوردنِ مال يتيم است.

١٢٠٢٣.امام باقر عليه السلام : پيامبر خدا فرمود: «در روز قيامت، عدّه اى از گورهايشان بيرون مى آيند، در حالى كه از دهان هايشان ، آتش زبانه مى كشد». گفته شد: اى پيامبر خدا! آنان ، چه كسانى هستند؟ فرمود: «كسانى كه اموال يتيمان را مى خورند ...» .

١٢٠٢٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در حديث معراج ـ: نگاه كردم . به ناگاه، عدّه اى را ديدم كه لب هايى مانند لب شتر دارند و يك نفر بر آنها گمارده شده و لب هاى آنان را مى گيرد و پاره سنگ هايى آتشين در دهانشان مى گذارد و داخل دهانشان مى افكَنَد و آن سنگ ها از ماتحتشان بيرون مى آيد و آنان ، مانند گاو، نعره و فرياد مى كشند. گفتم: «اى جبرئيل! اينها چه كسانى هستند؟» . گفت: اينان ، كسانى هستند كه اموال يتيمان را به ناحق مى خورند و در حقيقت، آتشى در شكم خود ، فرو مى برَند .