١١١٩٤.مسند أبى يعلى ـ به نقل از عايشه ـ: پيامبر خدا فرمود : «فرشته اى نزد من آمد . . . و گفت : پروردگارت به تو سلام مى رساند و مى فرمايد : مى خواهى پيامبر و بنده باشى ، يا پيامبر و شاه؟ . من به جبرئيل عليه السلام نگاه كردم . به من اشاره كرد كه : تواضع كن . پس گفتم : پيامبر و بنده» . از آن پس ، پيامبر خدا در حال تكيه دادن غذا نمى خورد و مى فرمود : «من ، بنده وار غذا مى خورم و بنده وار مى نشينم» .

١١١٩٥.دعائم الإسلام : پيامبر صلى الله عليه و آله هر گاه غذا مى خورد ، يكى از پاهايش را از زانو خم مى كرد [و روى آن مى نشست] و روى پاى ديگرش تكيه مى داد [١] و مى فرمود : «من مثل بنده مى نشينم و مثل بنده غذا مى خورم» .

توضيح

آنچه از احاديث اين عنوان استنباط مى شود ، ستايش و استحباب فروتنى بر سر سفره و هنگام ميل كردن غذا و اجتناب از شيوه غذا خوردن مستكبران است . بنا بر اين ، نشستن روى زمين ، موضوعيت ندارد. چه بسا كسى روى زمين، با تكبّر غذا بخورد و ديگرى بر سرِ ميزْ غذا ميل كند ، امّا با فروتنى!

[١] . حالتى كه كف يك پا روى زمين و ساق آن عمود بر زمين باشد ـ كه معمولاً همين پا، تكيه گاه بدن نيز مى شود ـ ؛ ولى پاى ديگر، از زانو خم مى شود و ساق آن روى زمين مى خوابد.