«و چون زنان را طلاق گفتيد و به پايان عدّه خويش رسيدند، پس به خوبى نگاهشان داريد يا به خوبى آزادشان كنيد ، ولى آنان را براى [ آزار و ] زيان رساندن [ به ايشان ]نگاه مداريد تا [ به حقوقشان ] تعدّى كنيد. و هر كس چنين كند، قطعاً بر خود ، ستم نموده است. و آيات خدا را به ريشخند مگيريد و نعمت خدا را بر خود و آنچه را كه از كتاب و حكمت بر شما نازل كرده و به [ وسيله ]آن به شما اندرز مى دهد، به ياد آوريد؛ و از خدا ، پروا داشته باشيد، و بدانيد كه خدا به هر چيزى داناست» .

«و همگى به ريسمان خدا چنگ زنيد و پراكنده نشويد و نعمت خدا را بر خود ، ياد كنيد: آن گاه كه دشمنان [ يكديگر ] بوديد، پس ميان دل هاى شما اُلفت انداخت، تا به لطف او ، برادران هم شديد و بر كنارِ پرتگاه آتش بوديد كه شما را از آن رهانيد. اين گونه، خداوند ، نشانه هاى خود را براى شما روشن مى كند ، باشد كه شما راه يابيد» .

«آيا تعجّب كرديد كه بر مردى از خودتان، پندى از جانب پروردگارتان براى شما آمده تا شما را هشدار دهد؟ و به خاطر آوريد زمانى را كه [ خداوند ، ] شما را پس از قوم نوح، جانشينان [ آنان ] قرار داد و در خلقت، بر قوّت شما افزود. پس نعمت هاى خدا را به ياد آوريد ، باشد كه رستگار شويد» .

«و به ياد آوريد هنگامى را كه شما را پس از [ قوم ] عاد ، جانشينان [ آنان ] گردانيد و در زمين به شما جاى [ مناسب ] داد. در دشت هاى آن [ براى خود ، ] كاخ هايى اختيار مى كرديد و از كوه ها ، خانه هايى [ زمستانى ] مى تراشيديد. پس نعمت هاى خدا را به ياد آوريد و در زمين ، سر به فساد برمداريد» .

حديث

١١٩٣١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ درباره آيه : «و ايّام خدا را به آنان ، يادآ: يعنى نعمت ها و الطاف او را.

١١٩٣٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ درباره همين آيه ـ: «ايّام خدا» ، نعمت ها و بلا[ها]ىِ او هستند و بلا[ها]ى خدا ، همان كيفرهاى خداوند سبحان است .