«به مردان باايمان بگو: «ديده ، فرو نهند و پاك دامنى ورزند» ، كه اين براى آنان ، پاكيزه تر است ؛ زيرا خدا به آنچه مى كنند ، آگاه است . و به زنان باايمان بگو: «ديدگان خود را [ از هر نامحرمى ]فرو بندند و پاك دامنى ورزند و زيورهاى خود را آشكار نگردانند ، مگر آنچه از آن پيداست» . و بايد روسرىِ خود را بر گردنِ خويش ، [ فرو ] اندازند، و زيورهايشان را جز براى شوهرانشان يا پدرانشان يا پدران شوهرانشان يا پسرانشان يا پسرانِ شوهرانشان يا برادرانشان يا پسرانِ برادرانشان يا پسرانِ خواهرانشان يا زنان [ همكيش ] خود يا كنيزانشان يا خدمتكاران مرد كه [ از زن ]بى نيازند يا كودكانى كه بر عورت هاى زنان ، وقوف حاصل نكرده اند، آشكار نكنند و پاهاى خود را [ به گونه اى به زمين ]نكوبند تا آنچه از زينتشان كه نهفته مى دارند ، معلوم گردد. اى مؤمنان! همگى [ از مرد و زن ]به درگاه خدا توبه كنيد ، اميد كه رستگار شويد» .

حديث

١١٩٠٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : براى هر عضوى از اعضاى آدميزاد ، بهره اى از زِناست . زناى چشم هم ، چشم چرانى است.

١١٩٠٩.امام باقر عليه السلام : جوانى انصارى ، در كوچه هاى مدينه به زنى برخورد . در آن ايّام ، زن ها مقنعه خود را پشتِ گوش هايشان مى بستند . جوان به آن زن كه از روبه رو مى آمد ، خيره شد. وقتى زن از كنار او گذشت ، آن جوان باز گشت و در حالى كه به پشت سرِ نگاه مى كرد ، وارد كوچه اى به نام كوچه بنى فلان [٢] شد و صورتش به استخوانى يا شيشه اى كه در ديوار بود ، خورد و شكاف برداشت و وقتى آن زن از او دور شد، ديد خون به سينه و لباسش مى ريزد. گفت : به خدا سوگند ، نزد پيامبر خدا مى روم و جريان را براى ايشان مى گويم . آن جوان ، نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد . پيامبر خدا ، چون او را ديد، فرمود : «اين ، چه وضعى است؟» . جوان ، موضوع را به اطّلاع پيامبر صلى الله عليه و آله رسانيد. در اين هنگام ، جبرئيل عليه السلام اين آيه را فرود آورد : «به مردان باايمان بگو ...» .

[١] . واژه «بحر» در متن عربى ، به معناى دانشمند پُرعلم و مرد بخشنده و دست ودل باز نيز آمده است .[٢] . ترديد در نام كوچه ، از راوى است .