١١٨٧٠.كنز العمّال ـ به نقل از ابو موسى ـ: مردى در حضور پيامبر صلى الله عليه و آله از مردى تعريف كرد. [پيامبر صلى الله عليه و آله ]فرمود: «اين حرف ها را به گوشش نرسان كه او را هلاك مى كنى. اگر [اين تعريف را ]از تو بشنود، رستگار نمى شود».

١١٨٧١.الدرّ المنثور ـ به نقل از اُمّ العلاء ـ: وقتى عثمان بن مظعون مُرد، من گفتم: رحمت خدا بر تو، اى ابو السائب! گواهى مى دهم كه خداوند، تو را گرامى داشته است. پيامبر خدا فرمود: «از كجا مى دانى كه خدا ، او را گرامى داشته است؟ يقين (مرگ)، از جانب پروردگارش به او رسيده و من برايش خير، اميد دارم. به خدا سوگند، من كه پيامبر خدا هستم، نمى دانم كه خداوند با من و با شما چه خواهد كرد!». اُمّ العلاء گفت: به خدا سوگند، پس از او هيچ كس را به پاكى نخواهم ستود.

٣٧ / ٢

نكوهش دوست داشتن ستايش

١١٨٧٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دوست داشتن مدح و ثناى مبالغه آميز، [مدح شده را] نسبت به دين، كور و كَر مى سازد و خانه ها را [از اهلش ]خالى مى كند.

٣٧ / ٣

فرجام ستودن

١١٨٧٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از مدح [ديگران] بپرهيزيد، كه سر بُريدن است.

١١٨٧٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از مدحگويى يكديگر بپرهيزيد؛ چرا كه سر بُريدن است.