١١٦١٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دو صدايند كه خداوند ، از آنها نفرت دارد : فغان كردن به هنگام مصيبت ، و صداهاى هنگام خوشى و شادى [يعنى نوحه گرى و آوازه خوانى] .

١١٦١٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از ما نيست كسى كه [در مصيبت] به صورت [خود] سيلى زند و گريبان بدَرَد .

٢١ / ٧

نوحه گرىِ ستوده

١١٦١٨.كتاب من لا يحضره الفقيه : هنگامى كه پيامبر خدا از جنگ اُحد به مدينه برگشت ، از هر خانه اى كه عضوى از اعضاى آن كشته شده بود ، صداى نوحه و گريه شنيد؛ امّا از خانه عموى خود ، حمزه، صدايى نشنيد . پس فرمود : «حمزه ، گريه كننده ندارد!» . مردم مدينه ، سوگند ياد كردند كه از آن پس، پيش از نوحه و گريه براى هر مُرده اى، بر حمزه نوحه سرايى و گريه كنند .

١١٦١٩.بحار الأنوار : فاطمه عليهاالسلام براى پدر خود ، نوحه كرد. پيامبر خدا نيز دستور داد براى حمزه ، نوحه گرى كنند .

٢١ / ٨

پوشيده داشتن مصيبت

١١٦٢٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : پوشيده داشتن مصيبت ها و بيمارى ها و صدقه ، از گنج هاى نيكى است .

٢١ / ٩

آنچه مصيبت ها را آسان مى كند

١١٦٢١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه از دنيا دل بر كنَد ، مصيبت ها بر او آسان مى شوند .