حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٥٥
فصل بيستم : صلح
٢٠ / ١
اهمّيت آشتى دادن ميان مردم
قرآن
«هر كس شفاعتِ پسنديده كند، از آن، نصيبى خواهد داشت و هر كس شفاعتِ ناپسنديده اى كند، او [ نيز ] از آن، سهمى خواهد داشت. و خدا همواره به هر چيزى تواناست».
«[ اى پيامبر! ] از تو درباره غنايم جنگى مى پرسند. بگو: «غنايم جنگى، به خدا و فرستاده [ او ]اختصاص دارد. پس، از خدا پروا داريد و با يكديگر ، سازش كنيد. و اگر ايمان داريد، از خدا و فرستاده اش اطاعت كنيد»» .
«در حقيقت، مؤمنان ، با هم برادرند. پس ميان برادرانتان را سازش دهيد و از خدا پروا بداريد، اميد كه مورد رحمت ، قرار گيريد» .
«در بسيارى از رازگويى هاى ايشان، خيرى نيست، مگر كسى كه [ بدين وسيله ] به صدقه يا كار پسنديده يا سازشى ميان مردم، فرمان دهد. و هر كس براى طلب خشنودىِ خدا چنين كند، به زودى ، او را پاداش بزرگى خواهيم داد» .
«و خدا را دستاويز سوگندهاى خود قرار مدهيد، [ به بهانه ] نيكوكارى و پرهيزگارى و سازش دادن ميان مردم. و خدا ، شنواىِ داناست» .
ر . ك : بقره : آيه ٢٠٨ ، انفال : آيه ٦١ ، نساء : آيه ٩١ ـ ٩٤ .