١١٥٤٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در پاسخ به سؤالى درباره شعر ـ: همانا مؤمن ، با شمشير و زبان خود ، جهاد مى كند . سوگند به آن كه جانم در دست اوست ، شاعران [ ـِ مؤمن] با شعر خود ، گويى به دشمن ، تير مى اندازند .

١١٥٤٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در پاسخ به سؤالى درباره آيه اى كه خداوند ، دربا: همانا مؤمن ، با شمشير و زبان خود ، جهاد مى كند . سوگند به آن كه جانم در دست اوست ، آنان ، با رويارويى [ ـِ زبانىِ] خود، گويى تير [به دشمن ]مى زنند .

١١٥٤٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به حسّان بن ثابت ـ: مشركان را [در شعرت] هجو كن ، كه جبرئيل عليه السلام با توست .

١١٥٥٠.الدرّ المنثور ـ به نقل از بَراء بن عازِب ـ: به پيامبر صلى الله عليه و آله گفته شد كه ابو سفيان بن حرث بن عبد المطّلب ، شما را هجو مى كند . ابن رواحه برخاست و گفت : اى پيامبر خدا! اجازه بده پاسخ او را بدهم . پيامبر خدا فرمود : «تويى كه قصيده ثبّت اللّه را سروده اى؟» . گفت : آرى ، اى پيامبر خدا ! من ، چنين گفته ام : خدا هر نيكويى را كه به تو داده است، استوار گردانَد همچنان كه موسى را استوار داشت ، و پيروزت كند ، چنان كه او را پيروز كرد . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «خدا با تو نيز چنين كند!» . سپس كعب بر جَست و گفت : اى پيامبر خدا! به من ، رخصت ده تا پاسخ او (ابو سفيان) را بدهم . پيامبر خدا فرمود : «تويى كه قصيده هَمَّتْ را سروده اى؟» گفت : آرى ، اى پيامبر خدا! من گفته ام : سُخَينه [١] كوشيد تا بر پروردگارش چيره شود ولى براى اين ، بايد بر كسى چيره بشود كه بر همه چيره است . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «بدان كه خدا ، اين را از تو فراموش نكرده است» .

[١] . لقبى است براى قبيله قريش . م .