حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٩٥
حديث
١١٤٩٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مسافرت كردن ، بخشى از عذاب (رنج) است و هر گاه فردى از شما سفرش را به پايان رسانْد، بايد زود نزد خانواده خود برود .
١١٤٩٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مسافرت ، بخشى از عذاب است كه انسان در آن ، از غذا و آب و خواب خود مى افتد . پس هر گاه فردى از شما به هدف خود از مسافرت ، دست يافت ، زود بر گردد .
١١ / ٣
آداب مسافرت
الف ـ انتخاب هم سفر
١١٤٩٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : نخست هم سفر، آن گاه سفر .
ب ـ رئيس قرار دادن يكى از همراهان
١١٤٩٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه سه نفر هم سفر شدند ، از ميان خود ، يك نفر را به سالارى انتخاب كنند .
١١٤٩٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه سه نفر هم سفر شُديد ، بايد يكى از شما ، امام [ـِ جماعت] شما شود . آن كه قرائتش بهتر باشد ، به امامت ، سزاوارتر است .
١١٤٩٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه سه نفر هم سفر شدند، آن كه قرائتش بهتر است ، گر چه سنّش كمتر باشد ، بايد امامت [ ـِ نماز] را به عهده بگيرد ، و وقتى امام آنها شد، سالارشان نيز هموست .