١١٤٤٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بهشت و جهنّم، به خود باليدند. پس جهنّم گفت : «اى پروردگار من! گردنْ فرازان و فخرفروشان و پادشاهان و بلندْپايگان، به من در مى آيند» . و بهشت گفت : «اى پروردگار من! ناتوانان و نيازمندان و بينوايان، داخل من مى گردند». پس خداى ـ تبارك و تعالى ـ ، به جهنّم مى فرمايد : «تو عذاب منى. تو را به هر كه بخواهم، مى رسانم» و به بهشت مى گويد : «تو رحمت منى كه همه چيز را فرا گرفته است و براى هر يك از شما ، پُرىِ [خاصّ] خود است».

١١٤٤٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل به داوود عليه السلام وحى كرد : «اى داوود! چنان كه آفتاب بر هر كه در آن نشيند، تنگ نمى آيد، رحمت من نيز به همين سان، بر هر كسى كه به آن در آيد، تنگ نيست» .

٨ / ٣

گُستره رحمت خدا در ماه رجب

١١٤٥٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بدانيد كه رجب، ماه اَصَمّ [١] خداست و ماه بزرگى است وبراى اين ، آن را «اَصَم» ناميده اند كه حرمت و فضيلت هيچ ماهى نزد خداوند ـ تبارك و تعالى ـ به اندازه آن نيست .

١١٤٥١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : رجب ، ماه ريزانِ خداست . خداوند ، در اين ماه ، رحمت [خود ]را بر بندگانش فرو مى ريزد .

١١٤٥٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : رجب را «ماه ريزانِ خدا» ناميده اند ؛ چون در اين ماه ، رحمت بر امّت من ، به شدّت فرو مى بارد . به آن ماه اَصَم نيز گفته مى شود ؛ زيرا در اين ماه، كه از ماه هاى حرام است، از جنگ با مشركان ، نهى شده است .

[١] . اَصَمّ، در لغت به معناى كَر و ناشنواست و از آن جهت كه ماه رجب ، ماه حرام است و در آن ، صداى چكاچك شمشيرها و سلاح ها به گوش نمى رسد ، آن را اين گونه توصيف كرده اند . م .