حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٣٩
«و هرگاه ديدى كسانى [ به قصد تخطئه ] در آيات ما فرو مى روند ، از ايشان ، روى برتاب تا در سخنى غير از آن در آيند . و اگر شيطان ، تو را [ در اين باره ] به فراموشى انداخت، پس از توجّه، [ ديگر ] با قوم ستمكار ، منشين» .
حديث
١١٣٨٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه به خدا و روز واپسين ، ايمان دارد، نبايد در مجلسى بنشيند كه در آن ، از پيشوايى بدگويى يا از مسلمانى غيبت مى شود . خداوند ، در كتاب خود مى فرمايد: «و هر گاه ديدى كسانى [به قصد تخطئه] در آيات ما گفتگو مى كنند ، از ايشان ، روى برتاب تا در سخنى غير از آن در آيند ، و اگر شيطان ، تو را [در اين باره] به فراموشى انداخت ، چون به يادت آمد، با آن مردم ستمكار ، منشين» .
١١٣٩٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هشت نفرند كه اگر مورد اهانت و [تحقير] قرار گرفتند، نبايد كسى جز خود را سرزنش كنند : ... و كسى كه در جايى بنشيند كه شايسته اش نيست .
٢ / ٤
مجلس ها ، امانت اند
١١٣٩١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مجلس ها ، امانت هستند ، مگر سه مجلس : مجلسى كه در آن ، خونى به ناروا ريخته شود ، و مجلسى كه در آن ، زِنا شود ؛ و مجلسى كه در آن ، مال حرام به ناروا حلال گردد.
١١٣٩٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مجلس ها ، امانت اند وفاش كردن راز برادرت ، خيانت است. از اين كار ، دورى كن و از نشست هاى عشيره اى ، بپرهيز!
١١٣٩٣.امام على عليه السلام : پيامبر خدا فرمود : «مجلس ها ، امانت اند و روا نيست كه مؤمنى از مؤمن ديگر (يا فرمود : از برادر مؤمن خود) ، كار ناپسندى را بازگو كند» .