١١٠٩٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس چهل روز، [غذاى] حلال بخورَد ، خداوند دلش را نورانى مى گرداند و چشمه هاى حكمت را از دل او بر زبانش جارى مى سازد .

١١٠٩٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه غذاى پاك بخورَد و طبق سنّت عمل كند و مردم از شرّ او در امان باشند ، به بهشت مى رود .

١١٠٩٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : پيامبران مأمور بودند كه جز حلال نخورند و جز كار نيك نكنند .

١١٠٩٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مؤمن ، مانند زنبور عسل [١] است ؛ جز پاك و پاكيزه نمى خورد و جز پاك توليد نمى كند .

١١١٠٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مؤمن ، مانند درخت خرماست كه پاك مى خورد و پاك توليد مى كند .

ب ـ دورى كردن از لقمه حرام

١١١٠١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سوگند به آن كه جانم در دست اوست ، اگر يكى از شما . . . مُشتى خاك بردارد و در دهان خويش نهد ، بهتر از آن است كه آنچه را خداوند حرام كرده است ، در دهانش نهد .

١١١٠٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه لقمه حرام در شكم بنده جاى گيرد ، هر فرشته اى كه در آسمان ها و زمين است ، او را لعنت مى كند و تا زمانى كه آن لقمه در شكم اوست ، خداوند بدو نمى نگرد . و هر كس لقمه حرام بخورد ، گرفتار خشم خدا مى شود . اگر توبه كرد ، خداوند عز و جل توبه اش را مى پذيرد و اگر[بى توبه ]مُرد ، آتش ، سزاوارتر به اوست .

[١] . اين كلمه در اصل عربى حديث در مصدر ما با «حاء» [يعنى «نحلة» (زنبور عسل)] آمده است ، گرچه ابن اثير در النهاية مى گويد : مشهور در روايت ، با «خاء» [يعنى «نخله» (درخت خرما)] است كه واحد «نخيل» است ، و با «حاء» نيز [به صورت «نحله»] روايت شده كه به معناى زنبور عسل است . وجه مشابهت ميان مؤمن و زنبور عسل ، عبارت است از : هوشمندى و زيركى، و بى آزارى و كوچكى، سودمندى و قناعت ، تلاش شبانه روزى ، تميزى و به دور بودن از آلودگى ، پاكيزگىِ خوراك ، نخوردن از دستْ رنج ديگران ، سخاوت و فرمان بردارى از ملكه ... .