١١٣٢٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مؤمن ، سير مى خورَد و مى آشامد و شكر خدا را به جا مى آورد و از همين رو، خداوند به او مزدى مى دهد كه به روزه دار نمى دهد . خداوند ، سپاس گزار و داناست و دوست دارد كه [ از او ]سپاس گزارى شود .

١١٣٢٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه سفره جمع شد ، بگو : «سپاس ، خداوند را كه پروردگارِ جهانيان است . بار خدايا! اين غذا را نعمتى قرار ده كه شكرش به جاى آورده شده باشد» .

١١٣٢٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه بعد از سير شدن از غذا و آب، بگويد : «ستايش ، خداوندى را كه مرا غذا داد و سيرم كرد ، و آبم داد و سيرابم ساخت» ، همانند روزى كه از مادرش متولّد شده ، از گناهانش پاك مى گردد .

١١٣٢٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، بنده را به سبب خوردن يا نوشيدنى كه بر آن خداوند را سپاس بگويد ، به بهشت مى برد .

١١٣٢٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، از بنده اى كه غذايى بخورَد و او را براى آن ، سپاس بگويد ، يا آبى بنوشد و او را بر آن سپاس گزارَد ، خشنود مى شود .