فقه مدیریتی
(١)
پیشگفتار
٩ ص
(٢)
مقدمه
١٣ ص
(٣)
1- فقه
١٥ ص
(٤)
2- مدیریت
١٥ ص
(٥)
3- فقه مدیریتی
١٦ ص
(٦)
4- جایگاه مدیریت
١٧ ص
(٧)
5- حوزه اختیارات مدیران
١٨ ص
(٨)
وجدان کاری
٢١ ص
(٩)
کاربرد عملی
٢٢ ص
(١٠)
چند استفتا پیرامون وجدان کاری
٢٤ ص
(١١)
انضباط
٢٦ ص
(١٢)
الف جنية معنوي
٢٧ ص
(١٣)
ب - جنبة ظاهري
٢٧ ص
(١٤)
انضباط مدیران
٢٨ ص
(١٥)
حیطه بندی قوانین
٣١ ص
(١٦)
الف قوانین و مقررات عمومی
٣١ ص
(١٧)
ب - قوانین و مقررات سازمانی
٣٤ ص
(١٨)
سلسله مراتب
٣٧ ص
(١٩)
وجوب شرعی
٣٨ ص
(٢٠)
سلسله مراتب و برادری
٣٨ ص
(٢١)
عزل و نصب
٤٠ ص
(٢٢)
عزل و نصب مشروع
٤٢ ص
(٢٣)
تشویق و تنبیه
٤٣ ص
(٢٤)
چارچوب تشویقات و تنبیهات
٤٥ ص
(٢٥)
مصلحت سازمان
٤٧ ص
(٢٦)
1- رعایت کامل قانون و مقررات سازمان
٤٧ ص
(٢٧)
2- کادرسازی
٤٨ ص
(٢٨)
3- ابتکار و نوآوری
٤٩ ص
(٢٩)
4- آسیب زدایی
٤٩ ص
(٣٠)
5-برنامه ریزی اصولی
٥٢ ص
(٣١)
6- مردم داری
٥٣ ص
(٣٢)
حقوق افراد
٥٤ ص
(٣٣)
1- پرداخت حقوق و مزايا
٥٥ ص
(٣٤)
2- تأمین حقوق معنوی
٥٦ ص
(٣٥)
3- پرهیز از ظلم و پایمال کردن حقوق نیروها
٥٧ ص
(٣٦)
قلمرو بیت المال
٦١ ص
(٣٧)
استفاده از بیت المال
٦٢ ص
(٣٨)
بهره وری مدیریتی
٦٤ ص
(٣٩)
بهره برداری شخصی
٦٧ ص
(٤٠)
پرهیز از اسراف و تبذیر
٦٨ ص
(٤١)
دقت در به کارگیری نیروی انسانی
٧٢ ص
(٤٢)
الف - گزینش صحیح
٧٢ ص
(٤٣)
ب چینش
٧٣ ص
(٤٤)
ج – بهره وری
٧٤ ص
(٤٥)
وقت بیت المال
٧٥ ص
(٤٦)
استفتائات از محضر مقام معظم فرماندهی کل قوا
٧٦ ص
(٤٧)
توصیه های امام امّت
٧٨ ص
(٤٨)
انواع ضمان
٧٩ ص
(٤٩)
الف - ضمان عقدي
٧٩ ص
(٥٠)
ب- ضمان قهری
٨٠ ص
(٥١)
قلمرو ضمان
٨٠ ص
(٥٢)
قصور و تقص
٨١ ص
(٥٣)
احکام قصور و تقصیر
٨٢ ص
(٥٤)
استفتائات
٨٢ ص
(٥٥)
اهم مصادیق ضمان مدیریتی
٨٤ ص
(٥٦)
1- امتناع از انجام وظیفه
٨٤ ص
(٥٧)
2- تصرف غیر قانونی
٨٥ ص
(٥٨)
3- اقدام یا اهمال خودسرانه
٨٥ ص
(٥٩)
4- جعل و تزویر
٨٦ ص
(٦٠)
چگونگی جبران خسارت
٨٧ ص
(٦١)
چند استفتا
٨٩ ص
(٦٢)
1- حفظ آبروی نیروها
٩٢ ص
(٦٣)
2- پرهیز از فحاشی و ناسزاگویی
٩٤ ص
(٦٤)
اقسام فحش
٩٥ ص
(٦٥)
قداست محیط کار
٩٥ ص
(٦٦)
3- رازداری
٩٧ ص
(٦٧)
حیطه بندی اسرار
٩٧ ص
(٦٨)
یک نکته
٩٩ ص
(٦٩)
4 پرهیز از غیبت و تجسس
١٠١ ص
(٧٠)
چند استفتا
١٠٢ ص
(٧١)
در حوزه مدیریت
١٠٣ ص
(٧٢)
تجسس
١٠٣ ص
(٧٣)
5- اجتناب از دروغ
١٠٥ ص
(٧٤)
دروغ های مجاز
١٠٦ ص
(٧٥)
توريه
١٠٧ ص
(٧٦)
6- برائت از چاپلوسان
١٠٩ ص
(٧٧)
روان شناسی چاپلوسی
١٠٩ ص
(٧٨)
فهرست منابع
١١١ ص

فقه مدیریتی - الهامی نیا، علی اصغر - الصفحة ٤٦ - چارچوب تشویقات و تنبیهات

انقلاب اسلامى مشغول به كار هستم و ماهيانه حدوداً ٦٠ تا ١٢٠ ساعت اضافه‌كارى به صورت تشويقى به كاركنان داده مى‌شود- كه البتّه بدون كاركرد اضافه- مى‌باشد و صرفاً تشويقى است و اين (مبلغ) از طرف مدير كل داده مى‌شود. لذا براى اتمام حجّت، سؤال مى‌كنم كه گرفتن اين وجوه، شرعاً حلال و طيّب است يا خير؟

ج- بستگى به مقرّرات دارد؛ چنانچه مطابق مقرّرات، حقوق بگيرد حلال است و در غير اين صورت نبايد بگيرد.

نظر به آن‌كه هرگونه تشويق و تنبيه در هر يگان، توسّط فرماندهى انجام مى‌گيرد، فرمانده بايد از چنين اهرمى جهت سازماندهى، مديريت صحيح، انضباط يگان و كارآيى آن به شكل صحيح استفاده كند و عدل و انصاف را به‌طور كامل مراعات نمايد، همين‌طور؛

هر فرمانده در هنگام تنبيه يا تشويق زيردستان خود، علاوه بر سمت فرماندهى، بايد نقش يك نفر قاضى را ايفا نمايد، يعنى مانند بازپرس تمام دلايلى كه بر له يا عليه زيردست است، سنجيده، سپس عمل ارتكابى را با نوع و ميزان تنبيه يا تشويق تطبيق داده مثل يك قاضى در حدود اختيارات خود، دستور صادر نمايد. [١]

درايت و تيزهوشى مدير نيز در تشويق و تنبيه زيردستان، كارساز است همين‌طور؛

در تبيين تنبيه يا تشويق بايد سوابق خدمتى و روحيّه زيردستان و اوضاع و احوال، علل ارتكاب اعمال و ميزان آگاهى متخلف از مقرّرات خدمتى و آثار ناشى از عدم اجراى آن‌ها مورد توجّه قرار گيرد. [٢]

نكته نهايى اين‌كه مدير بايد در تشويق و تنبيه نيز قاطعيّت داشته باشد و؛

قبل از تعيين تشويق يا تنبيه، فرمانده، رئيس يا مدير بايد تأمّل و تعمّق كافى نموده و پس از آن‌كه اجراى آن‌را ضرورى تشخيص داد با قاطعيّت و سريعاً آن را اجرا نمايد، تا زيردستان تصوّر ننمايند فرمانده، رئيس يا مدير در تعيين تشويق يا تنبيه دچار ترديد و دو دلى است. [٣]


[١] - آيين‌نامۀ انضباطى نيروهاى مسلّح، مادّۀ ١١٢، بند الف

[٢] - همان، بند ب

[٣] - همان، بند ج