فقه مدیریتی - الهامی نیا، علی اصغر - الصفحة ١٠٠ - یک نکته
شش ماه تا سه سال خواهد بود. [١]
و در مادّه ١٠٦ آن نيز آمده است:
اطبا و جرّاحان و قابلهها و دوافروشان و كلّيه كسانى كه به مناسبت شغل يا حرفه خود، محرم اسرار مىشوند، هرگاه در غير از مواردى كه برحسب قانون ملزم مىباشند، اسرار مردم را افشا كنند، به شلاق تا ٧٤ ضربه محكوم مىشوند. [٢]
ه- ملّى: در محدوده كشورى نيز اسرار و اطّلاعاتى يافت مىشود كه مربوط به همه ملّت و مملكت است و از منظر خرد و عرف و وجدان بايد از دسترس بيگانگان مصون و محفوظ بماند، چنين مسؤوليّتى متوجّه همه شهروندان مىشود، گرچه كسانى كه اسرار و اطّلاعات بيشترى در اختيار دارند، بيش از ديگران بايد احساس مسووليّت و اعمال مراقبت نمايند. اينگونه اسرار و اطّلاعات، به شَرَف ملّى، موجوديت نظام و تماميت ارضى كشور مربوط مىشود و حفظ و صيانت آنها نيز از غيرت دينى، وطندوستى، وفا و صداقت و انسانيت افراد، نشأت مىگيرد؛ چنان كه افشاى اسرار ملّى- اگر عمدى باشد- وطن فروشى، خيانت و گناه و جرم محسوب مىشود و برخلاف كرامت و انسانيت است و كسانى كه در جايگاه مسؤوليّت و مديريت مرتكب چنين خلافى بشوند، شايستگى كارى خويش را نيز از دست مىدهند؛
اگر برخى از رؤساى ممالك اسلامى يا نمايندگان مجلس، موجب نفوذ سياسى يا اقتصادى بيگانگان در مملكت اسلامى شوند، بهگونهاى كه اسلام و استقلال كشور- گرچه در دراز مدّت- در خطر قرار بگيرد، چنين شخصى خائن است و از هر مقامى كه دارد خود به خود عزل مىشود. [٣]
در ماده ٧ قانون تعزيرات نيز چنين آمده است؛
هر كس نقشهها يا اسرارى را كه راجع به سياست داخلى يا خارجى مملكت است به
[١] - ر. ك. حقوق ادارى، ص ١٨٧-١٨٨
[٢] - همان
[٣] - تحريرالوسيله، ج ١، ص ٤٨٦، مسألۀ ٩