فقه مدیریتی - الهامی نیا، علی اصغر - الصفحة ١٤ - مقدمه
امير مؤمنان ٧ درحالى كه خود در رأس حكومت اسلامى قرار داشت و از اين رهگذر نظرات فقه اسلامى را تأمين مىكرد، به بخش خصوصى نيز چنين توصيه مىفرمود:
«مَعاشِرَ النَّاسِ الْفِقْهَ ثُمَّ الْمَتْجَرَ ...» [١]
اى مردم! نخست، فقه بياموزيد، سپس راه بازار پيش گيريد.
و نيز هشدار مىداد كه:
«مَنِ اتَّجَرَ بِغَيْرِ فِقْهٍ ارْتَطَمَ فِى الرِّبوا» [٢]
هر كس بدون آموزش فقه به تجارت بپردازد، به ربا آلوده مىگردد.
از اين روايات شريف، ضرورت آموزش فقه و نيز آموزش تخصّصى آن، بهدست مىآيد؛ يعنى هر يك از اجزاى نظام بايد با مسائل فقهى مربوط به خود آشنا شوند و به آن عمل نمايند و مديران و مسؤولان نيز بايد ديدگاه اسلام را پيرامون شغل و جايگاه خويش بدانند و عمل كنند كه «فقه مديريتى» چنين محتوايى را در بردارد.
گر چه هدف ما، برآوردن نيازهاى فقهى فرماندهان و مسؤولان ارجمند سپاه بوده است؛ امّا رعايت حجم ساعات آموزشى و برخى محدوديتها از يك سو و عدم اطلاع از همه نيازهاى فقهى مديريت- با توجّه به گستردگى مسؤوليّتها- از سوى ديگر، مانع تحقّق آن هدف والا شد.
به هر حال، گام نخست- هر چند ضعيف- در اين راستا را اين مركز برداشت، به اميد اينكه مربّيان، دانشجويان، فرماندهان و مسؤولان، بهويژه مسؤولان محترم آموزش عقيدتى، ما را از رهنمودها، انتقادها و پيشنهادهاى اصلاحى، محروم نفرمايند.
مركز تحقيقات اسلامى
معاونت تدوين متون آموزشى و كمكآموزشى
[١] - بحارالانوار، ج ١٠٣، ص ١١٧
[٢] - همان، ص ٩٣