اخلاق در کلام معصومین - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٤٦ - سفارش پيامبرصلی الله علیه و آله و سلّم به ابوذر غفاري رحمه الله

هَاهُنَا، التَّقْوَى هَاهُنَا، وَ أَشَارَ إِلَى صَدْرِهِ؛

اى ابوذر، از بى‌نيازى خدا طلب بى‌نيازى كن تا تو را بى‌نياز گرداند.گفتم: منظور از بى‌نيازى چيست اى رسول خدا [؟ فرمود: چاشت روز و شام شب است، پس هر كسي به آنچه كه خداوند روزى او ساخته، قانع باشد بى‌نيازترين مردم است. اى ابوذر، خداوند عزّوجل مى‌فرمايد: من سخن حكيم را نمى‌پذيرم بلكه تلاش و خواسته دل او را مى‌پذيرم پس اگر تلاش و آرزوى او در چيزى بود كه من آن را دوست دارم، سكوت او را برايش چون حمد و ذكر مى‌گردانم حتّى اگر سخن نگفته باشد. اى ابوذر، خداوند تبارك و تعالى به چهره‌ها و اموال و گفته‌هاى شما نگاه نمى‌كند بلكه به دل‌ها و اعمال شما مى‌نگرد. اى ابوذر، تقوا اين‌جاست، تقوا اين‌جاست، و به سينه‌اش اشاره كرد.

يَا أَبَاذَرٍّ، أَرْبَعٌ لَا يُصِيبُهُنَّ إِلَّا مُؤْمِنٌ: الصَّمْتُ وَ هُوَ أَوَّلُ الْعِبَادَةِ، وَ التَّوَاضُعُ لِلَّهِ سُبْحَانَهُ، وَ ذِكْرُ اللَّهِ تَعَالَى فِي كُلِّ حَالٍ، وَ قِلَّةُ الشَّيْ‌ءِ يَعْنِي قِلَّةَ الْمَالِ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، هُمَّ بِالْحَسَنَةِ وَ إِنْ لَمْ تَعْمَلْهَا لِكَيْلَا تُكْتَبَ مِنَ الْغَافِلِينَ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، مَنْ مَلَكَ مَا بَيْنَ فَخِذَيْهِ وَ بَيْنَ لَحْيَيْهِ دَخَلَ الْجَنَّةَ. قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ [ وَ إِنَّا لَنُؤَاخَذُ بِمَا تَنْطِقُ بِهِ أَلْسِنَتُنَا؟ قَالَ: يَا أَبَاذَرٍّ، وَ هَلْ يَكُبُّ النَّاسَ عَلَى مَنَاخِرِهِمْ فِي النَّارِ إِلَّا حَصَائِدُ أَلْسِنَتِهِمْ؟ إِنَّكَ لَا تَزَالُ سَالِماً مَا سَكَتَّ فَإِذَا تَكَلَّمْتَ كَتَبَ اللَّهُ لَكَ أَوْ عَلَيْكَ‌؛

اى ابوذر، چهار چيزند كه جز مؤمن كسى به آنها دست نمى‌يابد: