اخلاق در کلام معصومین - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٠ - سفارش پيامبرصلی الله علیه و آله و سلّم به ابوذر غفاري رحمه الله

حَتَّى يُفَارِقَهَا فَإِذَا فَارَقَهَا أَفْضَى إِلَى الرَّاحَةِ وَ الْكَرَامَة؛

اى ابوذر، يك درجه از درجات بهشت از فاصله زمين و آسمان بيشتر است. گاهى بنده‌اى سر خود را بلند مى‌كند و نورى براى او مى درخشد كه نزديك است ديده‌اش را بربايد. مى‌گويد: اين چيست‌؟ گفته مى‌شود: اين نور برادر تو است. مى‌گويد: من و فلانى در دنيا با هم بوديم ولى اينگونه بر من برتر شده است؟ گفته مى‌شود: عمل او از تو برتر بود و سپس در دل او رضا نهاده مى‌شود تا راضى گردد. اى ابوذر، دنيا زندان مؤمن و بهشت كافر است، و مؤمن صبح خود را جز با اندوه آغاز نمى‌كند و چگونه مؤمن اندوهگين نباشد در حاليکه خداوند متعال به او وعده داده كه وارد دوزخ مى‌شود ولى به او وعده نداده كه از آن بيرون مى‌رود؟ و (مؤمن) در دنيا گرفتار بيمارى‌ها و مصيبت‌ها و سختى‌هايى خواهد شد و مورد ستم واقع مى‌شود و يارى نمى‌شود، و در طلب پاداش خدا است، و همواره اندوهگين است تا از دنيا جدا گردد پس چون از آن جدا شد به راحتى و كرامت رسيده است.

يَا أَبَاذَرٍّ، مَا عُبِدَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ عَلَى مِثْلِ طُولِ الْحُزْنِ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، مَنْ أُوتِيَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَا يُبْكِيهِ لَحَقِيقٌ أَنْ يَكُونَ قَدْ أُوتِيَ عِلْماً لَا يَنْفَعُهُ، إِنَّ اللَّهَ نَعَتَ الْعُلَمَاءَ فَقَالَ عَزَّوَجَلَّ: ﴿إِنَّ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهِ إِذا يُتْلىَ‌ عَلَيهِمْ يَخِرُّونَ