اخلاق در کلام معصومین - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢١ - سفارش پيامبرصلی الله علیه و آله و سلّم به ابوذر غفاري رحمه الله

لِلْأَذْقانِ سُجَّداً * وَ يَقُولُونَ سُبْحانَ رَبِّنا إِنْ كانَ وَعْدُ رَبِّنا لَمَفْعُولًا * وَ يَخِرُّونَ لِلْأَذْقانِ يَبْكُونَ وَ يَزِيدُهُمْ خُشُوعاً﴾١؛ يَا أَبَاذَرٍّ، مَنِ اسْتَطَاعَ أَنْ يَبْكِيَ فَلْيَبْكِ، وَ مَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَلْيُشْعِرْ قَلْبَهُ الْحُزْنَ وَ لْيَتَبَاكَ، إِنَّ الْقَلْبَ الْقَاسِيَ بَعِيدٌ مِنَ اللَّهِ تَعَالَى‌ ﴿وَ لكِنْ لا يَشْعُرُونَ﴾‌٢؛

اى ابوذر، خداوند عزّوجل با چيزى مثل اندوه طولانى پرستش نشده است. اى ابوذر، هر كسي به او علمى داده شده كه او را نمى‌گرياند در واقع علم غير سودمند به او داده شده است. خداوند علما را اين‌چنين توصيف كرده: ٦آنان كه پيش از اين دانش آموخته‌اند چون قرآن براى آنها تلاوت مى‌شود سجده كنان مى افتند * و مى‌گويند: منزّه است پروردگار ما، وعده پروردگار ما انجام يافتنى است * و به رو درمى‌افتند و مى‌گريند و بر خشوعشان افزوده مى‌شود٥. اى ابوذر، هر كسي مى‌تواند گريه کند، گريه كند و هر كسي نمى‌تواند همواره اندوهگين باشد و خود را به گريه بزند كه قلب با قساوت و سخت، از خداى تعالى به دور است ٦ولى آنها نمى‌فهمند٥.

يَا أَبَاذَرٍّ، يَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى: لَا أَجْمَعُ عَلَى عَبْدٍ خَوْفَينِ وَ لَا أَجْمَعُ لَهُ أَمْنَينِ فَإِذَا أَمِنَنِي فِي الدُّنْيا أَخَفْتُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ، وَ إِذَا خَافَنِي فِي الدُّنْيا آمَنْتُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، لَوْ أَنَّ رَجُلًا كَانَ لَهُ كَعَمَلِ سَبْعِينَ نَبِياً لَاحْتَقَرَهُ وَ خَشِيَ أَنْ لَا يَنْجُوَ مِنْ شَرِّ يَوْمِ الْقِيامَةِ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، إِنَّ الْعَبْدَ لَيُعْرَضُ عَلَيهِ ذُنُوبُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ فَيَقُولُ: أمَا

[١] اسرا، ١٠٧ الي ١٠٩

[٢] بقره، ١٢