اخلاق در کلام معصومین - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٧ - سفارش پيامبرصلی الله علیه و آله و سلّم به ابوذر غفاري رحمه الله

حسابرسى شويد. آنها مى‌گويند: براى چه‌چيز حسابرسى شويم‌؟ به خدا سوگند، ما نه پادشاه بوده‌ايم كه ستمگر يا عادل باشيم، و نه نعمتى به ما ارزانى شده كه بخيل يا بخشنده باشيم، بلكه پروردگارمان را عبادت كرديم تا اينكه ما را فراخواند و ما نيز اجابت نموديم.

يَا أَبَاذَرٍّ، إِنَّ الدُّنْيا مَشْغَلَةٌ لِلْقُلُوبِ وَ الْأَبْدَانِ، وَ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى سَائِلُنَا عَمَّا نَعَّمَنَا فِي حَلَالِهِ فَكَيفَ بِمَا أَنْعَمَنَا فِي حَرَامِهِ؟ يَا أَبَاذَرٍّ، إِنِّي قَدْ دَعَوْتُ اللَّهَ جَلَّ ثَنَاؤُهُ أَنْ يَجْعَلَ رِزْقَ مَنْ يُحِبُّنِي كَفَافاً، وَ أَنْ‌ يُعْطِي مَنْ يُبْغِضُنِي كَثْرَةَ الْمَالِ وَ الْوَلَدِ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، طُوبَى لِلزَّاهِدِينَ فِي الدُّنْيا، الرَّاغِبِينَ فِي الْآخِرَةِ، الَّذِينَ اتَّخَذُوا أَرْضَ اللَّهِ بِسَاطاً، وَ تُرَابَهَا فِرَاشاً، وَ مَاءَهَا طِيباً، وَ اتَّخَذُوا كِتَابَ اللَّهِ شِعَاراً، وَ دُعَاءَهُ دِثَاراً، يَقْرِضُونَ الدُّنْيا قَرْضاً؛ يَا أَبَاذَرٍّ، حَرْثُ الْآخِرَةِ الْعَمَلُ الصَّالِحُ، وَ حَرْثُ الدُّنْيا الْمَالُ وَ الْبَنُونَ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، إِنَّ رَبِّي أَخْبَرَنِي فَقَالَ: وَ عِزَّتِي وَ جَلَالِي، مَا أَدْرَكَ الْعَابِدُونَ دَرْكَ الْبُكَاءِ وَ إِنِّي لَأَبْنِي لَهُمْ فِي الرَّفِيقِ الْأَعْلَى قَصْراً لَا يُشْرِكُهُمْ فِيهِ أَحَدٌ؛

اى ابوذر، دنيا، دل‌ها و بدن‌ها را به خود مشغول مى‌سازد و خداوند متعال فردا از نعمت‌هاى حلال خود از ما مى‌پرسد، پس چگونه است نسبت به نعمت‌هايى كه از راه حرام به دست آورده‌ايم‌؟ اى ابوذر، من از خداوند بزرگ خواسته‌ام كه روزى دوستداران مرا به اندازه نيازشان بدهد و به دشمنانم مال و فرزند فراوان بدهد. اى ابوذر، خوشا به حال آنان كه به دنيا بى‌ميل و به آخرت رغبت دارند كسانى كه زمين، نشيمن و خاك