اخلاق در کلام معصومین - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٦ - سفارش پيامبرصلی الله علیه و آله و سلّم به ابوذر غفاري رحمه الله

حريص است به بيشتر از سهم خود دست نمى‌يابد، و هر كسي خيرى دارد خدا به او داده و هر كسي از شرّى محفوظ‌ مانده، خدا او را حفظ‌ كرده است. اى ابوذر، پرهيزكاران، آقا و سرور، و فقها، راهبران هستند و همنشينى با آنها موجب پيشرفت است. مؤمن، گناه خود را چون صخره‌اى مى‌بيند كه مى‌ترسد بر سرش بيفتد و كافر، گناهش را چون مگسى مى‌بيند كه بر كنار بينى او گذشته است.

يَا أَبَاذَرٍّ، إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى إِذَا أَرَادَ بِعَبْدٍ خَيْراً جَعَلَ ذُنُوبَهُ بَينَ عَيْنَيْهِ مُمَثَّلَةً، وَ الْإِثْمَ عَلَيْهِ ثَقِيلًا وَبِيلًا، وَ إِذَا أَرَادَ بِعَبْدٍ شَرّاً أَنْسَاهُ ذُنُوبَهُ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، لَا تَنْظُرْ إِلَى صِغَرِ الْخَطِيئَةِ وَ لَكِنِ انْظُرْ إِلَى مَنْ عَصَيْتَهُ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، إِنَّ الْمُؤْمِنَ أَشَدُّ ارْتِكَاضاً مِنَ الْخَطِيئَةِ مِنَ الْعُصْفُورِ حِينَ يُقْذَفُ بِهِ فِي شَرَكِهِ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، مَنْ وَافَقَ قَوْلَهُ فِعْلُهُ فَذَاكَ الَّذِي أَصَابَهُ حَظُّهُ، وَ مَنْ خَالَفَ قَوْلَهُ فِعْلُهُ فَإِنَّمَا يُوبِقُ نَفْسَهُ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، إِنَّ الرَّجُلَ لَيُحْرَمُ رِزْقَهُ بِالذَّنْبِ يُصِيبُهُ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، دَعْ مَا لَسْتَ مِنْهُ فِي شَيْ‌ءٍ فَلَا تَنْطِقْ بِمَا لَا يَعْنِيكَ وَ اخْزُنْ لِسَانَكَ‌ كَمَا تَخْزُنُ وَرِقَكَ؛

اى ابوذر، خداوند تبارك و تعالى هنگامي که خير و خوبى بنده‌اى را بخواهد گناهانش را پيش چشمان او قرار مى‌دهد و گناه را براى او سنگين و ناگوار مى‌نماياند، و هرگاه شرّ بنده‌اى را بخواهد گناهان او را فراموشش مى‌كند. اى ابوذر، به كوچكى گناه نگاه نکن بلكه به كسى كه نافرمانى او را كرده‌اى بنگر. اي ابوذر، اضطراب مؤمن از گناه، از اضطراب گنجشكى كه در دام افتاده بيشتر است. اى ابوذر، هر كسي