اخلاق در کلام معصومین - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٥٢ - سفارش پيامبرصلی الله علیه و آله و سلّم به ابوذر غفاري رحمه الله

حضرت فرمود: بله، كسى كه لباس پشمى بپوشد و بر الاغ سوار شود و گوسفند را بدوشد و با بينوايان همنشينى كند. اى ابوذر، هر كسي آنچه را كه از بازار خريده، خودش حمل كند از تكبّر بدور است. اى ابوذر، هر كسي از روى تكبّر لباسش را به زمين بكشد خداوند عزّوجل در قيامت به او نظر نمى‌كند. اى ابوذر، لنگ (شلوار) مؤمن بايد تا نصف ساق او باشد و اگر تا غوزك پايش بود نيز اشكال ندارد. اى ابوذر، هر كسي دامن (پايين لباس) خود را بلند كند و كفش خود را وصله كند و صورت به خاك بمالد، از تكبّر به دور است.

يَا أَبَاذَرٍّ، مَنْ كَانَ لَهُ قَمِيصَانِ فَلْيَلْبَسْ أَحَدَهُمَا وَ لْيُلْبِسِ الْآخَرَ أَخَاهُ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، سَيَكُونُ نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي يُولَدُونَ فِي النَّعِيمِ وَ يُغَذَّوْنَ بِهِ، هِمَّتُهُمْ أَلْوَانُ الطَّعَامِ وَ الشَّرَابِ، وَ يُمْدَحُونَ بِالْقَوْلِ، أُولَئِكَ شِرَارُ أُمَّتِي؛ يَا أَبَاذَرٍّ، مَنْ تَرَكَ لُبْسَ الْجَمَالِ وَ هُوَ يَقْدِرُ عَلَيْهِ تَوَاضُعاً لِلَّهِ عَزَّوَجَلَ [كَسَاهُ اللَّهُ حُلَّة الْكَرَامَةِ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، طُوبَى لِمَنْ تَوَاضَعَ لِلَّهِ] فِي غَيْرِ مَنْقَصَةٍ، وَ أَذَلَّ نَفْسَهُ فِي غَيْرِ مَسْكَنَة،ٍ وَ أَنْفَقَ مَا جَمَعَهُ فِي غَيْرِ مَعْصِيَةٍ، وَ رَحِمَ أَهْلَ الذُّلِّ وَ الْمَسْكَنَةِ، وَ خَالَطَ أَهْلَ الْفِقْهِ وَ الْحِكْمَةِ. طُوبَى لِمَنْ صَلَحَتْ سَرِيرَتُهُ وَ حَسُنَتْ عَلَانِيَتُهُ، وَ عَزَلَ عَنِ النَّاسِ شَرَّهُ. طُوبَى لِمَنْ عَمِلَ بِعِلْمِهِ، وَ أَنْفَقَ الْفَضْلَ مِنْ مَالِهِ، وَ أَمْسَكَ الْفَضْلَ مِنْ قَوْلِهِ؛

اى ابوذر، هر كسي دو پيراهن دارد، بايد يكى را خودش و ديگرى را برادرش بپوشد. اى ابوذر، در آينده، مردمى از امّت من، در ميان نعمت