اخلاق در کلام معصومین - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٠ - سفارش پيامبرصلی الله علیه و آله و سلّم به ابوذر غفاري رحمه الله

پيامبر[ نشسته بود. خلوت بودن مسجد را غنيمت شمردم و گفتم: اى رسول خدا [ ، پدر و مادرم به فدايت، به من سفارشى كن كه خدا مرا به آن فايده دهد. فرمود: بله اى ابوذر، تو نزد ما گرامى هستى. تو از ما اهل بيت D هستى و من سفارشى به تو مى‌كنم؛ پس آن را به خاطر بسپار كه دربردارندۀ راه هاى خير و سعادت است كه اگر آن را به كار ببندى دو برابر پاداش خواهي ديد.

يَا أَبَاذَرٍّ، اعْبُدِ اللَّهَ كَأَنَّكَ تَرَاهُ فَإِنْ كُنْتَ لَا تَرَاهُ فَإِنَّهُ يَرَاكَ. وَ اعْلَمْ أَنَّ أَوَّلَ عِبَادَةِ اللَّهِ الْمَعْرِفَةُ بِهِ فَهُوَ الْأَوَّلُ قَبْلَ كُلِّ شَي‌ءٍ فَلَا شَيْ‌ءَ قَبْلَهُ، وَ الْفَرْدُ فَلَا ثَانِيَ لَهُ، وَ الْبَاقِيُ لَا إِلَى غَايَةٍ، فَاطِرُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَ مَا فِيهِمَا وَ مَا بَيْنَهُمَا مِنْ شَيْ‌ءٍ، وَ هُوَ اللَّهُ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ، ﴿وَ هُوَ عَلَى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِير﴾ٌ١ ثُمَّ الْإِيمَانُ بِي، وَ الْإِقْرَارُ بِأَنَّ اللَّهَ تَعَالَى أَرْسَلَنِي إِلَى كَافَّةِ النَّاسِ‌ ﴿بَشِيراً وَ نَذِيراً وَ داعِياً إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ وَ سِراجاً مُنِيراً﴾٢، ثُمَّ حُبُّ أَهْلِ بَيْتِي: الَّذِينَ أَذْهَبَ اللَّهُ عَنْهُمُ الرِّجْسَ وَ طَهَّرَهُمْ تَطْهِيراً؛

اى ابوذر، خدا را چنان عبادت كن كه گويا او را مى‌بينى و اگر تو او را نمى‌بينى او تو را مى‌بيند، و بدان كه نخستين مرحلۀ پرستش خداوند، شناختن او است. او نخستيني است كه قبل از هر چيز بوده است و هيچ چيزي نيست كه قبل از او بوده باشد، و يگانه‌اى است كه دوّمى

[١] مائده، ١٢٠

[٢] احزاب، ٤٦