اخلاق در کلام معصومین - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٥٤ - سفارش پيامبرصلی الله علیه و آله و سلّم به ابوذر غفاري رحمه الله

ابوذر، در آخر الزّمان مردمى هستند كه در تابستان و زمستان لباس پشمى مى‌پوشند و گمان دارند كه به اين وسيله بر ديگران برترى دارند. فرشتگان آسمان ها و زمين آنها را لعنت مى‌كنند. اى ابوذر، مى‌خواهى تو را از بهشتيان آگاه سازم‌؟ گفتم: آرى اى رسول خدا [. فرمود: هر ژوليده‌ موى خاك‌آلود كه دو جامه كهنه دارد و به او اعتنايى نمى‌شود و اگر خدا را سوگند دهد خداوند مى‌پذيرد.

قَالَ أَبُوذَرٍّ٨‌: وَ دَخَلْتُ يَوْماً عَلَى رَسُولِ اللَّهِ[ وَ هُوَ فِي الْمَسْجِدِ جَالِسٌ وَحْدَهُ. فَاغْتَنَمْتُ خَلْوَتَهُ فَقَالَ: يَا أَبَاذَرٍّ، إِنَّ لِلْمَسْجِدِ تَحِيَّةً. قُلْتُ: وَ مَا تَحِيَّتُهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ [؟ قَالَ: رَكْعَتَانِ تَرْكَعُهُمَا. ثُمَّ الْتَفَتُّ إِلَيْهِ فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ [، أَمَرْتَنِي بِالصَّلَاةِ فَمَا الصَّلَاةُ؟ قَالَ: الصَّلَاةُ خَيْرُ مَوْضُوعٍ فَمَنْ شَاءَ أَقَلَّ وَ مَنْ شَاءَ أَكْثَرَ. قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ[، أَيُّ الْأَعْمَالِ أَحَبُّ إِلَى اللَّهِ عَزَّوَجَلَ؟ قَالَ: الْإِيمَانُ بِاللَّهِ ثُمَّ الْجِهَادُ فِي سَبِيلِهِ. قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ [، أَيُّ الْمُؤْمِنِينَ أَكْمَلُ إِيمَاناً؟ قَالَ: أَحْسَنُهُمْ خُلُقاً. قُلْتُ: وَ أَيُّ الْمُؤْمِنِينَ أَفْضَلُ؟ قَالَ: مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَ يَدِهِ؛

ابوذر٨ گويد: روزى بر رسول اکرم[ وارد شدم که تنها در مسجد نشسته بود. من از تنهايى ايشان استفاده کردم پس فرمود: اباذر، همانا براى مسجد تحيّت است. گفتم: چگونه است؟ فرمود: دو رکعت نماز. بعد رو به ايشان کردم و عرض کردم: يا رسول الله [، مرا به نماز مى‌خوانى، نماز چيست؟ فرمود: نماز بهترين چيزى است كه وضع شده است.