اخلاق در کلام معصومین - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٨ - سفارش پيامبرصلی الله علیه و آله و سلّم به ابوذر غفاري رحمه الله
زمين، بستر آنها و آب آن، عطرشان و كتاب خدا، نشان آنها و دعاكردن، روش آشكار آنها است. آنان كه دنيا را به كلى از خود بريدهاند. اى ابوذر، كِشت آخرت، عمل نيك و كِشت دنيا، مال و فرزند است. اى ابوذر، پروردگارم به من خبر داد و فرمود: به عزّت و جلالم سوگند كه عبادتكنندگان قدر گريه را درك نكردهاند. من براى آنها در بالاترين جاى بهشت قصرى بنا مىكنم كه هيچ كسي در آن، با آنها شريك نباشد.
قَالَ: قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ [، أَيُّ الْمُؤْمِنِينَ أَكْيَسُ؟ قَالَ: أَكْثَرُهُمْ لِلْمَوْتِ ذِكْراً، وَ أَحْسَنُهُمْ لَهُ اسْتِعْدَاداً؛ يَا أَبَاذَرٍّ، إِذَا دَخَلَ النُّورُ الْقَلْبَ انْفَسَحَ الْقَلْبُ وَ اتَّسَعَ. قُلْتُ: فَمَا عَلَامَةُ ذَلِكَ بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ [؟ قَالَ: الْإِنَابَةُ إِلَى دَارِ الْخُلُودِ، وَ التَّجَافِي عَنْ دَارِ الْغُرُورِ، وَ الِاسْتِعْدَادُ لِلْمَوْتِ قَبْلَ نُزُولِهِ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، اتَّقِ اللَّهَ وَ لَا تُرِ النَّاسَ أَنَّكَ تَخْشَى اللَّهَ فَيُكْرِمُوكَ وَ قَلْبُكَ فَاجِرٌ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، لِيَكُنْ لَكَ فِي كُلِّ شَيْءٍ نِيَّةٌ صَالِحَةٌ حَتَّى فِي النَّوْمِ وَ الْأَكْلِ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، لِتَعْظُمْ جَلَالُ اللَّهِ فِي صَدْرِك،َ فَلَا تَذْكُرْهُ كَمَا يَذْكُرُهُ الْجَاهِلُ عِنْدَ الْكَلْب:ِ اللَّهُمَّ أَخْزِهِ، وَ عِنْدَ الْخِنْزِيرِ: اللَّهُمَّ أَخْزِهِ؛
گفتم: يا رسول الله [، کدام يک از مؤمنان زيرک تر است؟ فرمود: آن کسي که از همه بيشتر به ياد مرگ باشد و خود را بهتر از همه براي استقبال آن آماده سازد. اى ابوذر، هرگاه نور وارد دل شود، دل باز و فراخ مىشود. گفتم: علامت آن چيست پدر و مادرم به فدايت اى رسول