اخلاق در کلام معصومین - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٤٠ - سفارش پيامبرصلی الله علیه و آله و سلّم به ابوذر غفاري رحمه الله

از هر نماز به انتظار نماز ديگر نشستن. اى ابوذر، وضوى كامل گرفتن هنگام سختى‌ها (مانند سردي هوا) از كفارات است، و رفت‌ و آمد بسيار به مساجد همان انتظار نماز پس از نماز است.

يَا أَبَاذَرٍّ، يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى إِنَّ أَحَبَّ الْعِبَادِ إِلَيَّ الْمُتَحَابُّونَ مِنْ أَجْلِي، الْمُتَعَلِّقَةُ قُلُوبُهُمْ بِالْمَسَاجِدِ، وَ الْمُسْتَغْفِرُونَ بِالْأَسْحَارِ، أُولَئِكَ إِذَا أَرَدْتُ بِأَهْلِ الْأَرْضِ عُقُوبَةً ذَكَرْتُهُمْ فَصَرَفْتُ الْعُقُوبَةَ عَنْهُمْ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، كُلُّ جُلُوسٍ فِي الْمَسْجِدِ لَغْوٌ إِلَّا ثَلَاثَةً: قِرَاءَةُ مُصَلٍّ أَوْ ذِكْرُ اللَّهِ‌ أَوْ سَائِلٌ عَنْ عِلْمٍ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، كُنْ بِالْعَمَلِ بِالتَّقْوَى أَشَدَّ اهْتِمَاماً مِنْكَ بِالْعَمَلِ فَإِنَّهُ لَا يَقِلُّ عَمَلٌ بِالتَّقْوَى، وَ كَيْفَ يَقِلُّ عَمَلٌ يُتَقَبَّلُ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَ‌ ﴿إِنَّما يَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ﴾‌١؟؛

اى ابوذر، محبوب‌ترين بندگان نزد من كسانى هستند كه به خاطر من، همديگر را دوست دارند و دل‌هايشان به مساجد وابسته است و در سحرگاهان استغفار مى‌كنند. آنها كسانى هستند كه هرگاه قصد عذاب‌كردن اهل زمين را دارم به ياد آنها عذاب را از مردم بازمى‌گردانم. اى ابوذر، هر نشستنى در مسجد لغو و بيهوده است مگر براى سه چيز: خواندن نماز يا ذكر خدا يا طلب علم. اى ابوذر، به عمل همراه تقوا بيشتر از عمل تنها همّت داشته باش كه عمل همراه تقوا كاسته نمى‌شود، و چگونه عمل مقبول کاسته گردد و حال آن که خداوند متعال مي فرمايد: ٦خداوند فقط‌ از پرهيزكاران مى‌پذيرد٥؟

[١] مائده، ٢٧