اخلاق در کلام معصومین - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٣٥٧ - چهار اصل زندگي

و راست‌ترين سخن و گوياترين موعظه و زيباترين داستان، قرآن است. محكم‌ترين رشته ايمان به خداوند است و نيكوترين آيين ها، آيين ابراهيم٧ است. نيكوترين شيوه، شيوه پيامبران٧ است و نيكوترين راه حق، راه محمّد? است. ٦نيكوترين ره توشه تقوا است٥ و نيكوترين دانايى آن است كه سودمند باشد و نيكوترين راه راست، آن است كه پيروى شود. نيكوترين توانگرى، اعتماد به خويش است و نيكوترين ذخيره دل، يقين است. آراستگى كلام به راست بودن است و آراستگى دانايى به نيكى‌كردن، والاترين مرگ، شهادت است و نيكوترين كارها نيك‌فرجامى است. آنچه اندك و بسنده است بهتر از آنچه خواهد بود كه افزون و بيهوده است. شور بخت در شکم مادرش شوربخت است و نيك‌بخت كسى است كه از ديگرى عبرت بگيرد. هوشيارترين مردم پارسا است و ابله‌ترين مردم گناه‌پيشه. زشت‌ترين روايت، روايت دروغ است و زشت‌ترين حركت‌ها، بدعت‌ها. ناگوارترين نابينايى، نابينايى قلب است و سخت‌ترين ندامت، ندامت در رستاخيز. بزرگترين خطاپيشه پيش خداوند، زبان دروغ‌گو است و بدترين کسب، کسب از ربا، و زشت‌ترين خوراكى، خوردن ظالمانه مال بى‌سرپرست. نيكوترين آراستگى مرد، آرامش مؤمنانه است. هر كسي مصيبت‌ شناس باشد شكيبايى ورزد. هر كسي خدا را نشناسد او را انكار كند. شك، كفرورزى است. هر كسي خودبزرگ‌بين شود خداوند او را بى‌مقدار سازد. هر كسي